Oké, misschien geen eigen huis, maar wel een eigen kamer! yay!

Ik heb de afgelopen 2 dagen geen internet gehad, dus even een samenvatting van de week dan maar...

Maandag vrij weinig uitgevoerd, dus valt ook niks over te vertellen (dat ik me kan herinneren in ieder geval

)

Dinsdag op zoek naar een kamer: 's middags een kamer bezocht en 's avonds twee, waarvan ik bij de laatste pas 24 uur later te horen zou krijgen of ik hem kon krijgen en hij was ook duur, dus uiteindelijk maar gewoon voor de eerste gegaan, die ik sowieso kon krijgen.

De rest van de dag het eiland Zamalek verkend (zie foto's dag 4) waar het Instituut zich bevind en mijn kamer nu dus ook (5 minuten lopen of zo, geweldig ). Gewoon niet op de kaart kijken, blik op oneindig zetten en lopen.... zo kom je nog eens ergens en ik ken nu al vrij goed de weg, dus dat is ook wel handig.

Woensdag eindelijk, na al 4 dagen in Cairo te zijn geweest en ze nog steeds niet gezien te hebben, zelfs niet vanuit de verte of zo, de Piramides bezocht! dubbel yay!

Barbera mijn, toen nog, kamergenoot op het Instituut had de dag ervoor een appartement gevonden met 2 anderen, maar bleef nog een nacht in het gastenverblijf. Zij hadden dus afgesproken om woensdagmorgen naar de Piramides te gaan en Barbera vroeg of ik zin had om mee te gaan. Het lijkt me vrij duidelijk wat daar het antwoord op moet zijn, dus gingen we met zn vieren, Barbera, haar huisgenoten Marloes en Jan-Jaap, en ik.

Eerst moesten Barbera's koffers nog naar hun appartement versleept worden (heel leuk als je een taxi neemt met veel koffers bij je, dan gooien ze die gewoon in het rekje wat boven op zit en dan is het maar hopen dat ze er niet af vallen, want de rand is maar 10 cm ofzo, en als je pech hebt, staat het ook nog bol), maar toen gingen we toch op weg.

En tijdens die reis merk je toch een wel heel groot verschil met Nederland op: in Nederland bel je een taxi, die komt naar je toe, je stapt in, hij rijdt naar je bestemming, je stapt uit, betaalt en je bent klaar.

Niet in Cairo: hier ga je op straat staan, je kijkt een taxichauffeur aan als hij voorbij komt rijden (elke 2e auto in Cairo is een taxi, dus dat komt vrij vaak voor) of je steekt je hand op, maar dat is meestal niet nodig, en als hij stopt (hij wil geld verdienen, natuurlijk stopt hij) zeg je waar je heen wil en als hij hetdaarmee eens isstap je in (of je spreekt eerst een prijs af, maar dat kan ook achteraf). Natuurlijk kent elke taxichauffeur de Piramides, dus dat is geen probleem. En dan zit je in zo'n taxi en dan gaan je reisgenoten proberen een gesprek te voeren met de taxichauffeur in het Arabisch, en voor je het weet, ben je van de route afgegaan en zit je op een terrasje thee te drinken, waartoe de chauffeur je had uitgenodigd ...interessante ontwikkeling nietwaar?

Even later ben je dan weer op weg en je hebt ze inmiddels vanaf de weg al zien liggen: de Piramides!!! Met mijn Internationale Studentenkaart lekker 50% korting op de entree en we zijn binnen... eerst de Sphinx die ervoor ligt bekijken en natuurlijk veel foto's van maken en dan lopen we verder, langs alle verkopers van souvenirtjes, ploeterend door het zand (het was niet de gemakkelijkste weg die we genomen hadden) en komt de zoveelste kamelendrijver naar je toe met de vraag of je en tochtje wil maken naar de Piramides toe. Je bedenkt je dat dit geen goede weg is en dat ze nog best wel ver weg liggen en gaat er uiteindelijk maar op in. Marloes was eerder al op een paard gestapt om een tocht te gaan maken, want ze was al eens eerder daar geweest, dus we waren nog met zn drieën. Barbera en ik samen op een kameel, Jan-Jaap op de andere, de drijvers lopen ervoor, en dan ga je omhoog en vooruit. Doodeng, dat omhoog en omlaag gaan, want niet alle poten gaan tegelijk, dus je hangt eerst naar voren en dan naar achteren en dan ga je nog eens omhoog....

Na een paar honderd meter stopt de drijver en vraagt of we nog een echte tocht naar de Piramides wilden doen... wij voelden ons afgezet, want we hadden eerst al een prijs afgesproken voor een tochtje, bleek dat voor die paar honderd meter te zijn, waar je niks aan hebt want dichterbij ben je niet gekomen. Uiteindelijk, na wat chagrijnige onderhandelingen, toch maar gedaan en dan komen de drijvers er ook nog eens bijzitten! Laat me je vertellen, met zn drieën op een kameel is niet comfortabel (met zn tweeën is al niet alles, maar dat gaat nog, je moet eigenlijk gewoon alleen zitten, zodat je mee kunt bewegen met de kameel), je zit gewoon helemaal op elkaar geperst en je kunt geen kant op en je krijgt meteen al kramp in je been en bij elk kuiltje en heuveltje pakt die drijver je armen om hem vast te houden, 'want nu gaan we toch wel wat sneller...' gezellig...

dan moeten er even foto's genomen worden op de plaats waar je alle 9 piramides tegelijk kunt zien en dan gaan we weer verder, deze keer wel in de richting van de piramides. Nu zit ik achter i.p.v. in het midden en dat is nog erger, want nu heb je ook dat houten ding in je rug en dat wordt er bij elke beweging tegenaan geduwd...

Nadat we er van af zijn gegaan, de kamelendrijver teveel betaald hebben, wat hebben gegeten en nog wat rond hebben gestruind, hebben we helaas geen tijd meer om in een piramide te gaan kijken, dus ploeteren we terug, want we moeten voor 2 uur de sleutel van de kamer nog terugbrengen naar het Instituut en ik had nog niks afgesproken over de kamer, dus moest ik even kijken of ik nog een nacht daar kon blijven, maar het zat weer vol, dus dan maar een nachtje logeren bij Barbera, Marloes en Jan-Jaap. Marloes was jarig, dus wij hadden nog even alcohol ingekocht om het te vieren en boodschappen gedaan om in hun appartement te gaan eten. Bij nadere inspectie bleken er kakkerlakken in hun keuken te zitten (bah!) maar gelukkig verkochten ze in een winkeltje tegenover het appartement insectenverdelger (uiteindelijk die hele keuken vergast met 4,5 bus verdelger , leuke manier om je verjaardag te vieren zou ik zeggen

). Tussendoor ben ik nog even de borg van mijn kamer langs gaan brengen, dus dat was geregeld, en uiteindelijk konden we enkele uren later gaan koken en eten. Marloes had een harde schijf met allerlei series en films meegenomen, dus later nog 2 afleveringen Gossip Girl gekeken en daarna met zn drieën (Jan-Jaap moest nog even leren) naar de Cairo Jazz Club, waar het elke andere woensdag Boogie Night is. Leuke muziek, relaxte mensen, bier en dansen: wat wil je nog meer?

Donderdag weer met zn drieën (hij moest weer leren,want in Groningen zijn ze niet zover gekomen met Egyptisch) op pad, nu naar de Al-Azhar moskee (volgens de Lonely Planet de moskee die je gezien moet hebben) aan de andere kant van Cairo, waar ook Khan al-Khalili ligt, de oude markt, waar hordes toeristen en hordes verkopers de smalle steegjes bevolken. De Al-Azhar moskee was minder dan wat wij ervan verwachten, maar daar zullen mannen het waarschijnlijk niet mee eens zijn (mannen en vrouwen hebben aparte ingangen naar aparte delen van de moskee: de verhouding is ongeveer 1/4), want zij hebben het grootste deel ervan. Toen Egyptische pannenkoeken gaan eten, waarna we de markt verkend hebben, wat wel interessant was, maar ook best vervelend, omdat je elke halve seconde 'excuse me, in here, look here, buy this, very cheap' etc. hoort, maar Barbera had er meer last van dan Marloes en ik, want zij is blond, dus kreeg ook nog handtastelijkheden te verdurenen 'beautiful girl, Shakira' etc. te horen. (Inmiddels zijn we erachter gekomen dat we gewoon bij de verkeerde moskee waren en dat hij daarom zo tegenviel

)

'sAvonds mijn kamer geprobeerd te poetsen, maar dat had geen zin, want de vloer is nog steeds smerig. Toen maar weer naar hun appartement om te wachten tot wehet adres kregen van het feest waar we heen gingen (woensdag waren we enkele mensen van Amsterdam tegen gekomen dieBarberakende en die hadden weer een paar Amerikaanse vrienden die ook weer mensen kenden en zo dus via via werden wij ook uitgenodigd voor het feest waar ze heen gingen

), nogmaar even kingsen en rond 1 uur werden we in de buurt opgehaald en gingen we op weg. Weer een leuk feest, dansvloer en relaxte stoelen, afwisselendArabische muziek en Westerse muziek, nog meer alcohol (het is hier genoeg te krijgen, makkelijk te vinden en men vindt het niet ergals Westerlingenhet drinken) en Egyptenaren die je de salsa proberen te leren. Gezellig, tot ongeveer 4 uur toen Marloes merkte dat haar jas met paspoort, pinpas en telefoon erin gejat was. Met zn allen zoeken leverde niks op dus meteen bank gebeld en 's morgens naar de ambassade... Rond 5 uur weer terug in het appartement, na een gezellige autorit (met zes volwassen mensen in een kleine auto werkt niet en raad eens wie er bovenop mocht gaan liggen? Niet bepaald comfortabel....) en weer blijven logeren, want ook al voel ik me hier net zo veilig om misschien zelfs veiliger dan in Leiden, ik ga evengoed niet alleen een taxi nemen om 5 uur 's morgens...

Nu ben ik weer terug op mijn kamer, heb nog niks gehoord van Marloes en Barbera die vanmorgen om 9 uur al de deur uit zijn gegaan en toen ik weg ging om 13 uur nog niet terug waren, en ben ik nog een beetje brak, maar dit zijn dan ook de laatste echt vrije dagen de komende tijd, dus daar moet van genoten worden...

Ik ga zo meteen mijn kamer maar eens verder inrichten, wat foto's ervan maken die ik jullie kan laten zien, en de rest van mijn foto's uploaden en nog wat leren voordat zondag de school weer begint....

I'll be back! (dit keer hopelijk sneller, zodat mam niet weer belaagd wordt met vragen naar een nieuw verhaal

)

Kus Loes

PS. Mijn nieuwe Egyptische nummer: 0020-193515064

Mijn nieuwe adres:

appartement 4

15, Sharia Ahmed Sabry (of Ahmed Sabry Street)

11211 Zamalek, Cairo