Hallo Hallo!!

nee, dit is niet het mannetje van de radio, ik ben het weer! (I know, het is lame, so sue me

Na al die *kuch* enthousiaste reacties op mijn vorige escapades, moest ik nu wel weer even een blog gaan schrijven nee hoor, ik begrijp ook wel dat iedereen het druk heeft met zijn eigen leven enz. (behalve de mensen die geen leven hebben, die hebben geen excuus), maar is het nou zoveel gevraagd om af en toe even te laten weten hoe het met je gaat? Dat zou ik namelijk graag willen weten, aangezien ik ook alles hier aan jullie vertel... lijkt me wel zo eerlijk, niet?

Anyway, ik moet mn blog beter bij gaan houden, al is het maar voor mezelf, want ik merk dat ik steeds sneller dingen vergeet, die ik heb meegemaakt. Vorige week bijvoorbeeld was ik vergeten te vertellen dat ik nog eens naar het Egyptisch Museum ben geweest, om deze keer de mummies te gaan bekijken (vorige keer niet gedaan, kost ook genoeg geld) en dat Barbera, mijn mede-museumganger toen een enorme scene getrapt heeft (wat super hilarisch was ) omdat ze haar nieuwe en dure camera niet af wilde geven bij de ingang, wat op zich heel logisch is, aangezien iedereenje spullen mee kan nemenvan dat glorified kapstokje, en normaal gesproken smokkelt iedereen daar zijn camera mee naar binnen, dus zagen we dit niet aankomen. Jammer genoeg waren net die week de regels aangepast (serieus deze keer, I know heel raar, dat ze uberhaupt wisten wat regels zijn, maar ja) en mocht niemand meer iets van een camera mee naar binnen nemen, zelfs niet als de batterijen eruit waren. Iedereen werd hier ook echt op gecontroleerd, en meteen eruit gestuurd om het af te gaan geven bij de ingang (op zn Egyptisch heel handig voorbij de poortjes waar je kaartje is afgescheurd, dus kom je dan ook niet meer binnen). Wij stonden dus inmiddels ook al binnen, geloofden de bewakers niet zo, en liepen gewoon door in de hoop dat ze het op zouden geven, wat ze meestal doen... maar niet deze keer, we werden na nog een kwartier praten naar buiten geescorteerd om met de manager te gaan praten. Bleek dat ze ons gewoon naar de 'kluisjes' hadden geleid, maar ja, Barbera ging haar camera natuurlijk niet afgeven, dus hebben we nog wat tegen een hoofd-bewaker staan schreeuwen dat we dan niet meer eens naar binnen wilden en dat we ons geld dan terug wilden, maar daarvoor moesten we weer naar de kassa, maar daar geven ze natuurlijk geen geld terug, dus moesten we deze keer echt naar de manager (het lijkt heel veel moeite voor 30 pond, maar het ging nou eenmaal om het principe ) die weer met ons mee naar binnen liep, dus na een half uur waren we weer op dezelfde plek en de bewaker zag ons alweer aankomen...na nog eens 10 minuten discussieren en nadat we de manager hadden beloofd dat we de camera niet zouden gebruiken en dat er geen batterijen in zaten (die er natuurlijk wel inzaten) en nadat een engels-sprekende man er nog eens tussen was gekomen, dat hij het schandalig vond en dat ze zich gewoon moesten gedragen, mochten we uiteindelijk verder... een hele hoop moeite voor niks, maar het was wel hilarisch!

De week erna, dus vorige week zaterdag, zijn Marloes en ik (de enige 2 van het originele bezoek die meewilden, op Barbera na, maar die zat even in Nederland voor de 60ste verjaardag van haar vader) met nog 2 meisjes, een Nederlandse en een Amerikaanse, voor de 2e keer dus naar Brooke Hospital geweest. Deze keer gingen we een dagje met de dierambulance meenaar de steenfabrieken net buiten de stad, om de vaak slecht behandelde ezels, muildieren en paarden te gaan behandelen... met 2 ambulances zijn we toen dus op weg gegaan, naar verschilende steenfabrieken in een gebied vol met schoorstenen (het uitzicht stelden we ons voor als Nederland ten tijde van de Industriele Revolutie) waar alle zielige ezeltjes even gedesinfecteerd moesten worden (vele hadden wonden van zwepen of van halsbanden of andere tuigen die ze om hebben, waar vrij weinig aan gedaan kan worden zolang ze hetzelfde materiaal blijven gebruiken, dus blijft de arts vooral desinfecteren en ze een soort voedende pasta geven om ze iets gezonder te maken) en de meesten niet eens een appeltje herkenden als je ze het bijna in de neus stopte (ze hadden gewoon geen idee wat dat rare ding was, dus een paar hebben er maar wat van gegeten), dus uiteindelijk hebben we de meeste appels maar aan de paarden gevoerd die bij in het ziekenhuis zelf aan het genezen waren...een dagje een en al zieligheid en een hoop gewonde dieren dus...

Afgelopen week zijn ook de tentamens begonnen: op dinsdag eerst het schriftelijk tentamen Egyptisch, wat best wel heel slecht ging (denk je eindelijk alles te snappen en dan kijk je naar die toets en is alles weer kwijt, heel vervelend), maar de dag erna het mondeling, wat meer een soort presentatie was, dus had ik me heel goed voorbereid en toen met knikkende knieen erna toe gegaan, maar het viel reuze mee: het was een heel relaxt kwartiertje, ik kon gewoon doorpraten, maar een paar vragen, af en toe een vraag over een foto die ik naast mij op de laptop had staan (verschillende foto's kwamen voorbij van mijn tijd bij de majorette en daarna bij het voetbal, het onderwerp van mijn presentatie was de sporten die ik gedaan had) en na 15 minuten had ik nog niet eens alles verteld, maar de volgende zat alweer klaar en ik niemand had vragen meer, dus ik kon weer snel de deur uit.... dus nu heb ik nog steeds geen idee wat ik ervoor gehaald heb, maar het schriftelijk en het mondeling worden samen een punt, wat maar 40% is van het geheel zoals bij alle vakken: de andere 60% is aanwezigheid, huiswerk en participatie in de les, dus zelfs als het tentamen niet zo goed gaat (zoals vandaag, we hadden Luisteren en ik had nauwelijk een idee waar het over ging, dus ik heb maar wat ingevuld, maar gelukkig was ik niet de enige) is er nog een grote kans dat je het wel gehaald hebt als je altijd je huiswerk hebt ingeleverd enz.... dus jeej!

Grrr. ik heb net gehoord dat ik het schriftelijk niet gehaald heb, maar het mondeling en het werk in de klas hebben ervoor gezorgd, dat als ik een 6 haal voor het hertentamen, dat ik het dan wel gehaald heb (damn, ik had echt geen zin in herkansingen... blegh!)

Wat die monsters betreft, ik was mijzelf de hele tijd gelukkig aan het prijzen dat ik nog nooit last had gehad van insecten hier, terwijl de meeste anderen hier toch wel meerdere kakkerlakken en dergelijke hebben gespot/verdelgd, maar ik heb te vroeg gejuicht: toen ik vannacht niet kon slapen en maar even naar de wc wilde gaan, zag ik uit mijn ooghoek al een schaduw van iets groots bewegen in de buurt van mijn schoenen... na snel mijn bril op te hebben gezet, bleek het geen kakkerlak te zijn zoals ik in eerst instantie dacht, maar een gigantisch dikkezwarte spin/kever/kakkerlak mutant van minstens 5 centimeter met poten van minstens 2-3 centimeter te zijn... (cue hartaanval)... dus ik panisch op zoek naar iets om hem mee te vermoorden, maar ik had niet echt zware voorwerpen die ik onder spinrestanten wilde hebben, dus daarna maar naar de keuken gerend om de bezem en blik (met gelukkig een lange steel) te halen en hem op te vegen en de deur uit te zetten, wat uiteindelijk na veel ontsnappingspogingen lukte... ik doe mijn balkondeuren dus nooit meer open en ik heb me voorgenomen de katten wat meer in mijn kamer te laten, aangezien dat de reden schijnt te zijn dat ik er anders nooit last van had...natuurlijk heb ik verder ook nauwelijks meer geslapen en elke 5 minuten weer even het licht aan om alles te checken, dus ik ben nu ook hartstikke wakker....

Dat was het wel weer even, volgende week de laatste en dan ben ik al weer terug!

Kus Loes

Ps. Groetjes aan Oma!! zomaar....

Ps 2. Meike nog gefeliciteerd met je verjaardag (ookal is het alweer een week geleden en heb ik je al gefeliciteerd via Hyves, dan nog) en Chantal gefeliciteerd vandaag! En Astrid alvast gefeliciteerd voordat ik het over een paar dagen vergeet...

Ps 3. De mutant-insect telling staat inmiddels op 3....shudder! (ze zijn nu wel allemaal van het balkon af gesodemieterd dus mss komen er geen meer.... dat praat ik mezelf in ieder geval aan