Hoi Hoi,

The end draws nigh.... oftewel het einde nadert.... van mijn lessen in ieder geval

Nog 2 weken les, dan 2 weken van inhaallessen en tentamens en dan misschien nog een week van hertentamens en dan is het alweer 30 mei..... en ben ik terug in Nederland....

Nog maar 5 weken!!!! aan de ene kant kan ik niet wachten, aan de andere kant zal het toch raar zijn; ik bedoel je raakt hier best snel gewend en je maakt zoveel nieuwe en leuke dingen mee... soms lijkt het alsof ik hier net begonnen ben en iedereen net nog heb gezien, maar soms lijkt het alsof ik me nauwelijks meer kan herinneren hoe ik dingen anders deed in Nederland... alsof het al veel langer is dan 3 maanden....

Oke, ander onderwerp....

vorig weekend hadden we weer 4 dagen vrij, maar omdat ik elke donderdag om 11 uur al klaar ben, zijn het er eigenlijk 5....

dus toen Barbera vroeg of ik zin had om mee te gaan naar Siwa, zei ik daar natuurlijk geen nee tegen.... perfecte gelegenheid om weer een andere kant van Egypte te zien, de kant die iedereen ook wel kent..... de woestijn en zijn oases....

Siwa is een dorpje (zo'n 20000 inwoners kennelijk, maar het lijkt toch een dorpje) in de Siwa-Oase in het westen van Egypte, in de buurt van Libie. Wat jammer is, want je verspilt dus 2 dagen met de reis heen en terug.... op vrijdagmorgen zijn we dus vertrokken (ik wilde bijna aangereden zeggen

maar daar krijg ik vast commentaar op van mensen die geen Limburgs spreken) om 8 uur met de bus naar Marsa Matrouh en vandaaruit met een minibusje naar Siwa, waar we rond 5 uur aankwamen....

's Avonds hebben we niet meer gedaan dan ergens gaan eten en een beetje verkend... elk restaurant heeft een tuin en je zit dus sowieso altijd half of helemaal buiten.... en overal zitten katten (Ik hoor de hartaanvallen van Ghilaan en Jeanne hier

onze ailurofoben (dat betekent angst voor katten ja)).... de meesten zijn heel lief, want bij de restaurants en in het hotel worden ze denk ik gevoerd, dus zijn ze niet gevaarlijk (we zijn er maar een tegengekomen in Marsa Matrouh die een echte straatkat was en een van de jongens heeft gebeten) en vaak best schattig (ze zien er meestal heel goed en gezond uit)

Het hotel was heerlijk budget, met saunakamers, gedeelde wc/douches, restaurant in de tuin en natuurlijk keiharde bedden en geen wcpapier in zicht....

We hadden 3 kamers, Gwen en Barbera in een, Sandra en ik in een, en Mustafa (vriend van Sandra, die hier een jaar geleden het programma deed) had eerst een kamer voor zichzelf, maar op zaterdag kwam zijn neef 'Amr nog langs...

Zaterdag zijn we de hele dag gaan fietsen!! Eindelijk weer.... het is waar, je verleert het niet (het is dan ook pas 3 maanden geleden, maar ja je weet het nooit). Heerlijk een dagje door de oase fietsen, alle bezienswaardigheden bezoeken, zoals het Orakel van Alexander de Grote (een echte hoop stenen, waar nauwelijks meer iets te zien was), Gebel al-Mawt (Dodenberg, die best mooie schilderingen nog had in de graven) en de Cleopatrabron (zwemmen is niet aangeraden met alleen bikini, want er staan altijd genoeg mannen te wachten op vrouwelijke toeristen die dit wel doen, redelijk zielig, maar ja dat zijn Egyptenaren voor je

). Verder heb je echt de hele tijd het idee alsof je in een jungle fietst, zoveel palmbomen staan er overal... op zondag zijn we de ruines in het midden van Siwa opgegaan, en van daar kun je duidelijk alles zien: een stadje verborgen door bomen, maar daarbuiten niks dan zand... je vraagt je echt af hoe het kan dat zoiets bestaat, maar daar kom je hier niet achter, want elke Egyptenaarantwoordtop die vraagdat Allah het zo gemaakt heeft....

's Avonds weer lekker gaan eten in een restaurant en daarna wat drankjes gedaan in de tuin van het hotel (we hadden 2 flessen ID meegenomen, Egyptische wodka, verraderlijk spul, want als je het aanlengt met Sprite ofzo, proef je het nauwelijks, dus ook maar niet teveel van gedronken

)

De dag erna dus eerst de ruines beklommen en daarna gingen we de woestijn in met een jeep om er de nacht door te brengen.... eerst naar een zoetwaterbron, waar het water jammer genoeg te koud was om erin te zwemmen, maar wel lekker om even pootje te baden

, daarna naar een willekeurige zandheuvel om te gaan sandboarden (zoals snowboarden maar dan op zand, lijkt me duidelijk)... lijkt doodeng, maar blijkt hartstikke leuk te zijn, en wat nog meer bleek: ik ben er ook nog soort van goed in! Op de perfecte manier vanaf de eerste keer de heuvel af glijden: door de knieen gezakt, armen wijd voor balans, kont in de lucht en gaan met die banaan Toen we het later op een andere heuvel nog een keer probeerden ging het niet zo goed meer en kwam ik maar tot de helft, maar die was ook veel steiler en hoger....

Daarna naar een andere bron, een warme zwavelbron, wat kennelijk goed schijnt te zijn voor je huid, dus maar een beetje opgesmeerd en weer verder gegaan, want het was super druk, wat je niet echt zou verwachten midden in de woestijn

Toen gingen we nog een fossiel bekijken (het bleken schelpjes te zijn, op een plek waar dus ooit zee is geweest, hartstikke interessant natuurlijk *kuch, kuch*

) en daarna de zonsondergang bekijken op een hoge heuvel, maar die we uiteindelijk gemist hebben doordat we zo druk waren met sandboarden...

Daarna gingen we naar het algemene kamp waar we met alle andere mensen die in de buurt waren gingen eten, waarna sommigen van hen daar bleven slapen, terwijl de rest weer terug ging naar Siwa.... wij gingen dus ons eigen kamp maken, voor een wat echtere ervaring.... nou die echte ervaring hebben we ook gehad, ik weet niet of ik me ooit zo oncomfortabel heb gevoeld tijdens het slapen! Het was natuurlijk ijskoud, zoals je altijd hoort dat het wordt in de woestijn, maar moeilijk kan geloven, omdat het overdag zo warm is.... het is zo! En dan heb je wel een vuur, maar dan is je gezicht gloeiend heet en de rest ijskoud ofzo, dus dat is ook niet echt prettig.... dus je trekt maar alle kleren aan die je hebt, doet een deken of twee om en probeert op het keiharde zand te slapen; gelukkig stond het windscherm goed, zodat we niet ook nog eens om 6 uur al wakker werden....

Na alles opgeruimd te hebben gingen we terug naar het grote kamp, want we hadden ineens een lekke band (heel handig, want we hadden best wel haast om de bus te halen), maar om half 10 waren we dan toch terug in het hotel.... na ongeveer 24 uur opgehouden te hebben (vind ik redelijk knap van mezelf) weer een wc! Natuurlijk nog even douchen, want overal zat dus zand... ik heb nog dagen zand in mijn haar gehad en volgens zit er nog steeds wat in mijn tas...

En daarna weer op weg, om half 12 vertrokken en uiteindelijk om kwart voor 10 weer op mijn kamer (maandag was een feestdag, genaamd Sham an-Nessim, de viering van de lente, dus iedereen gaat die dag de natuur opzoeken en picknicken, jammer genoeg doen velen dat buiten Cairo en moeten ze er 's avonds weer allemaal in); gelukkig hadden we 2 keer een minibusje kunnen huren, een naar Marsa Matrouh en daar een naar Cairo, dus zaten we wat comfortabeler dan in zo'n grote bus...

Nou dat was dus het weekend

maar dat is niet alles, want er is nog meer gebeurd...

Dinsdag is een meisje van Amsterdam helemaal doorgedraaid, en heeft het huis van een paar van mijn klasgenoten kort en klein geslagen! Kennelijk was er in het weekend iets gebeurd, een traumatische ervaring (men zegt iets van een ritueel om de duivel uit te drijven???) terwijl ze in Tanta was (stad in de Delta), waardoor haar waarschijnlijk al niet helemaal stabiele geest totaal verkloot is: ik was in het huis vanaf 6 uur en toen was ze al vanaf 's middags daar (Hafida had haar meegenomen omdat ze zag dat het niet goed ging met haar), maar in de tijd dat ik er was had ze alleen nogal raar tegen Jantine lopen schreeuwen, omdat ze dacht dat zij loog over wat ze in de aardappelen had gedaan... daarna zijn we op de bank gaan zitten om een film te kijken, en ookal was ze een beetje passief aggressief, ze was verder wel rustig.... toen de film om half 9 afgelopen was ging ik naar huis, omdat ik de dag erna een presentatie had bij Literatuur (die best goed ging, ik snapte de vragen die gesteld werden(Arabisch begrijpen wordt steeds makkelijker spreken is weer een heel ander verhaal) en men snapte mijn uitleg over de tekst die ik moest uitleggen: jeej!

de dag erna weer een, nu bij Egyptisch, die iets minder goed ging, maar nog steeds niet verkeerd was, ik had gewoon door het onderwerp wat ik had gekozen (Quintus en mijn dispuut zodat ik een leuke powerpoint presentatie kon maken met foto'sen zodat ik er in het Nederlands veel over wist te vertellen) teveel woorden die niet zo goed begrepen werden, omdat ze niet makkelijk vertaald kunnen worden (zoals dispuut en zooien) dus dat was wat moeilijk).

Net nadat ik weg was is ze dus kennelijk helemaal doorgedraaid (misschien heb ik wel een kalmerende invloed op mensen, al is mijn moeder het daar vast niet mee eens

), volgens mij nadat de neef van Ghilaan was gekomen om met haar uit de Koran te lezen (ze dachten dat het zou helpen haar kalm te houden, ze is een bekeerde moslim): ze heeft de hele woonkamer ondergegooid met vazen, glazen platen en ook een marmeren plaat en een grote spiegel (best zware dingen allemaal) en de mensen die nog daar waren, moesten in de keuken gaan schuilen, omdat ze ermee op hen mikte.... ze heeft kennelijk ook nog een kleine 'exorcist-scene' gehad, als in gillend op het bed zitten en schelden op mensen (zonder het ronddraaiende hoofd natuurlijk en de kots, al heeft ze later, eenmaal op straat, de controle over blaas, bewust of onbewust, verloren (om het maar even netjes te houden ) en men kon haar met 4 man tegelijk niet tegenhouden! Ze hadden in de tussentijd andere mensen van Amsterdam gebeld, die weer de ambassade en het Instituut hebben gebeld, waarna er ook nog een leraar is gekomen, toen het inmiddels half 2 's nachts was ofzo... uiteindelijk heeft men haar een kalmerend iets moeten inspuiten en is ze in een rolstoel en dwangbuis (!) naar buiten naar een ambulance gebracht....

Nu ligt ze dus in een psychiatrisch ziekenhuis (ik weet niet of je daar hier in Egypte erg blij van moet worden, volgens mij lopen ze hier op dat gebied een eeuwtje achter ofzo en is het voornamelijk overmedicatie ipv psychiatrische hulp), is haar vader gekomen en gaat ze deze week weer naar Nederland terug.... de 5 meiden die in het huis woonden, zijn allemaal erg anders aan het logeren (de hele woonkamer ligt onder de scherven, die ze dus moeten laten liggen voor de verzekering) en zondag komt er nog een dokter op school om te praten over de trauma's die iedereen ervan heeft opgelopen (in meer of mindere mate natuurlijk)...

Ik zou willen dat ik kon zeggen dat met mij gelukkig wel alles goed gaat, maar jammer genoeg ben ik sinds gisteravond ziek. Het lijkt alsof alles in een keer is gekomen, omdat ik het tot nu toe heb weten te vermijden, in tegenstelling tot vele anderen, die al meerdere keren ziek zijn geweest, dus nu heb ik het gevoel alsof ik door een vrachtwagen ben overreden ofzo, zo vervelend voelt mijn lichaam iig(met de manier waarop al die randdebielen hier rijden is dat niet zo moeilijk, maar ik denk dat ik het me zou herinneren): stekende hoofdpijn, buikpijn, spierpijn, diarree etc... het gaat echt lekker

Natuurlijk moest ik daar weer achterkomen in het gezelschap van Egyptenaren: gisteren ben eerst 's middags met Barbera bij het Marriott gaan zitten, daarna zijn we een film gaan kijken bij haar (Confessions of a Shophaholic is leuk, maar het geluid was jammer genoeg niet goed gesynchroniseerd, dus hebben we maar de Prestige gekeken: laten we zeggen, zonder de eye-candy in de vorm van Christian Bale en Hugh Jackman zou het echt een slechte film zijn, we begrepen er niets van

), waarna we nog naar het huis van Sandra gingen, waar haar Egyptische vrienden, zoals Mustafa (van de Siwatrip), ook waren. Toen ik me uiteindelijk zo klote voelde rond 4 uur (voor ons gevoel 3 uur, maar de klok is hier eindelijk ook verzet, gisteren om 12 uur, waar we om 2 uur pas achterkwamen ) werd ik er weer aan herinnerd hoe vervelend Egyptenaren kunnen zijn: ik geef aan dat ik naar huis wil, zeggen zij dat ze ook niet lang meer blijven en me dan kunnen brengen, dus heb ik zoiets van oke, dat kan ik nog wel even... een half uur later, zeg je dat je wel een taxi neemt, maar dat kan natuurlijk niet, op dat tijdstip alleen.... rond half 6 zijn ze dan eindelijk klaar om te gaan, nadat ze zo'n 600 keer hebben gevraagd wat er nou precies aan de hand was.... dus om 6 uur was ik weer thuis en nu ben ik alweer 5 uur op, heb ik een halve apotheek ingeslikt (loperamide, ORS, paracetamols bij de vleet.... niet teveel natuurlijk, ik ben niet stom) en gaat het nog niet veel beter....

Nou leuke verhalen allemaal he? Ik ga ervan uit dat ik overmorgenwel weer beter ben, want ik moet toch naar school (aanwezigheid telt mee!) en maandag gaan we ook naar Fayoum, een archeologisch tripje naar een oase die iets dichterbij ligt dan Siwa

Donderdag ook weer een borrel van de ambassade, deze keer een feestje voor Koninginnedag, met hoe kan het ook anders: bitterballen! (misschien niet iets typisch voor Koninginnedag, maar ik denk niet dat er een Nederlander hier is die er bezwaar tegen maakt) Ik kan niet wachten....

Dus, nog 5 weken te gaan!! Als iemand nog requests heeft voor souvenirs, laat het even weten (nee niet nog meer kamelen en geiten

) al weet ik niet of het nog allemaal gaat passen....

De foto's van Luxor, Aswan en ook Siwa komen er nog op, maar ik denk dat ik er hier maar een paar op ga zetten en dan je dan de rest kunt bekijken op mijnalbum.nl, waar sommige fotoseries al staan....

Tot de volgende keer!

Kus Loes

PS. Jola nog gefeliciteerd met je verjaardag! en Leonie en Nel (als ik het goed heb onthouden

) ook alvast gefeliciteerd met jullie verjaardagen!

PS.2. speciale groetjes aan tante Diena en tante An

PS.3. ik ben ziek, dus mag ik best een beetje evil zijn vind ik, en jullie lastig vallen met een lang verhaal en veel foto's