(niets, dan veel huiswerk...)

Hoi lieve lezers! (ik heb mn lesje geleerd, de vorige keer meer commentaar op de aanhef en de lengte van het verhaal dan wat anders, dus dat onderscheid gaan we niet meer maken

)

Zoals de titel al zegt, afgelopen week vrij weinig gedaan op de hopen huiswerk na...

Wel een soort van sportclub gevonden, te pauper voor woorden, maar wel goedkoop

: ik ben er alleen nog niet geweest om te gaan sporten, alleen een keer om te kijken, omdat ze een fitnesszaaltje hebben, waar op zondag, dinsdag en donderdag alleen vrouwen mogen komen (wat best relaxt is, kun je aantrekken wat je wilt), maar tot nu toe op die dagen nog geen tijd gehad om te gaan (niet als anderen ook tijd hadden in ieder geval)

Afgelopen weekend stond eigenlijk een bezoek aan het Egyptisch Museum op de planning, maar dat werd op het laatste moment verschoven naar komende donderdag in verband met huiswerk (wat anders?), dus volgende keer daarover meer...

In het weekend echt niks gedaan, op huiswerk na en veel bijslapen

Afgelopen donderdag ook het 1e interview ingeleverd (in totaal moeten we 2 interviews doen, 1 met iemand die Caireens spreekt en 1 met iemand met een ander Egyptisch dialect, om die daarna te kunnen vergelijken): Jesper, Willy en Bregje (klasgenoten uit Leiden) hadden Jesper's huisgenoot Muhammad geinterviewd, waarna ieder een deel van de rest van de opdracht deed: in het Arabisch uitschrijven, transcriptie (in het Latijns schrift, mijn deel) en de vertaling van 3 van de minstens 10 minuten....

Vandaag hadden we weer een excursie, waarvoor we 3 keuzes hadden:

- Brooke Hospital for Animals

-Enkele restauratieprojecten in Islamic Cairo

-Zabbaleen (vuilniswijk waar het vuilnis heen gaat, waarna het gerecycled wordt door de mensen die er wonen)

Ik heb gekozen voor Brooke Hospital, ten eerste omdat het me heel erg leuk leek om een project te zien waar ze iets doen voor alle arme dieren in deze stad, ten tweede omdat de andere keuzes of saai of smerig leken

Vanmorgen gingen wedus naar het ziekenhuis voor paarden en ezels. Aldaar kregen we een rondleiding van de PR-persoon die heel goed Engels sprak (jeej!) langs de boxen van de paarden (er waren er iets van 10-15 op dat moment, ongeveer 10 binnen in een boxen nog enkele buiten), en daarna naar de boxen van de ezels, waar er een paar los rondliepen met nog wat paarden erbij. Er werd uitgelegd dat zij daar gratis voor de paarden en ezels zorgen die daar gebracht worden (goed doel vanuit Engeland, met ook veel donateuren uit Nederland), en dat ze zolang mogen blijven als de eigenaar wil (meestal niet zo lang, omdat deze dieren vaak de enige bron van inkomsten zijn voor hun eigenaren) of tot ze genezen zijn...de meeste paarden en ezels die daar komen zijn gewond door een (auto)ongeluk of door de slechte omstandigheden waarin ze werken... daarom wordt er niet alleen voor gezorgd, maar wordt de eigenaren ook geleerd hoe ze met de dieren om moeten gaan, wat beter voor de dieren is, maar ook voor de eigenaren, omdat ze dan productiever zijn...

Een deel van de paarden die binnen stonden hadden nog hele enge wonden, zoals een heel stuk vlees uit de borst (tussen de voorbenen) door een auto-ongeluk, of een gapende wond door een operatie aan een abces, of brandwonden, of wonden van zweepslagen en velen vertonen tekenen van de ijzeren tuigen of slechte zadels, maar ze waren natuurlijk allemaal wel blij met de suikerklontjes die wij hadden meegenomen

en gelukkig wordt er daar wel hartstikke goed voor ze gezorgd...

We zagen ook de operatiekamer, waar werd uitgelegd dat er nooit operaties worden uitgevoerd van langer dan 15 minuten, omdat de anesthesie niet langer duurt, en dat ze maandelijks ongeveer 20 tot 25 dieren moeten laten inslapen (van de 100-120 die ze elke maand binnen krijgen), nadat ze nog enkele dagen hebben kunnen genieten van het leven: rust, genoeg eten en drinken en vrijheid van tuigen....

De meeste dieren die behandeld worden door de artsen van het ziekenhuis, komen niet naar het ziekenhuis, maar worden ter plekke behandeld door de mobiele teams die er elke dag op uit trekken, op zoek naar gewonde dieren...

Al met al een indrukwekkende rondleiding (afgesloten met een stukje in het gastenboek schrijven, na het bekijken van de handtekeningen van PrinsCharles en Camilla, die er enkele jaren geleden waren geweest

), die binnenkort gevolgd gaat worden door een vervolgbezoek, waarbij we een dagje mee mogen gaan met zo'n mobiel team en hun werk in praktijk mogen aanschouwen... (want we waren toch maar met 8 mensen daarnaartoe, dus dat zou makkelijk te regelen zijn, voor eind april, begin mei een keer... )

Net kwamen we toevallig ook nog een filmset tegen: op weg naar huis, hadden ze gewoon midden op straat een camera opgebouwd met een gigantische lamp erbij en een gigantische crew (of gewoon een hoop toeschouwers, niet zo heel duidelijk

), waar we dus nog even hebben staan kijken.... het duurde echt eeuwen voordat ze een take hadden gedaan, omdat ze hier niet doen aan straten afsluiten, zelfs niet om een film op te nemen, dus om de take moest het verkeer weer even langs gelaten worden...en zo'n interessante scene was het nou ook weer niet, want de acteur heeft in totaal 3 keer een stukje gerend in het half uur dat we hebben staan kijken... maar het was voor een keer kijken wel leuk (of de acteur ook echt bekend was zijn we niet achter gekomen )

Aangezien ik gisteren na school absoluut geen zin meer had in huiswerk (en het gelukkig ook niet had voor vandaag) ben ik eerst nog maar wat gaan drinken in Wust al-Balad (Downtown) met mijn nieuwe huisgenoot Frank (Brits), die hier net voor de studietrip kwam wonen, die een hele leuke 'ahwa (koffiehuis) wist, wat ook resulteerde in mijn eerste busritje hier (met een openbare bus dan)... gelukkig was het niet druk en konden we gewoon zitten, maar het is echt een gedoe... je vraagt gewoon bij een random bus of deze toevallig naar je bestemming gaat, dan stap je in, ga je zitten en geef je je geld naar voren door (je zult maar vooraan zitten, dan heb je het druk

) en krijg je een bonnetje terug... als je bij je bestemming komt, moet je hopen dat hij toevallig moet afremmen ofzo dat je er makkelijk af kunt springen, want stoppen doet hij sowieso niet... gelukkig konden wij in een bocht afstappen/afspringen

Hij vertelde ook nog dat hij elke dinsdag gaat voetballen bij de Britse ambassade en dat er soms ook meisjes meededen, dus hij gaat nog even voor me navragen hoe dat precies zit en dan kan ik hier misschien zelfs weer gaan voetballen

Daarna had ik nog steeds geen zin in huiswerk en heb ik maar wat geSOGt (Studie Ontwijkend Gedrag vertoond

) en een, naar mijn mening , leuke collage van foto's van een jaar Caduta Massi gemaakt met een groot deel van de activiteiten van vorig jaar vertegenwoordigd en dus nog wat leuke herinneringen opgehaald tussendoor (duidelijk als je de foto ziet )

Oke, ikdacht dat ik deze keer niet zoveel te vertellen had en jullie dus zou verrassen met een kort verhaaltje, maar ja... pech gehad

(wel maar een paar foto's...)

Nu moet ik wel huiswerk gaan maken, dus tot de volgende blog maar weer!

Kus Loes

Ps. zoals jullie voortaan in mijn profiel kunnen zien, waar het wordt bijgehouden, zit ik al op 40%!!! dus nog maar 75 dagen te gaan....