I've had the time of my life.....

Hoi iedereen,

Ja cheesy titel I know, het doet me denken aan de uitwisseling met Slovenie in de 5e klas, want daar kwamen ze toen ook mee aanzetten op het einde.... een beetje overdreven vond ik het toen, maar het is nu denk ik wel toepasselijk.... het was een mooie periode....

Ik heb zoveel nieuwe dingen gedaan, een andere taal gesproken en een andere cultuur van dichtbij meegemaakt, kortom 4 maanden in Egypte gewoond, waar elke dag weer een nieuw avontuur brengt (want met taxichauffeurs weet je het nou eenmaal nooit

)

Nog maar een samenvatting van vorige week eerst:

Ik heb nu alles gehaald!!!!! JEEJ!!!!!!

Ik had dus alleen die ene herkansing, en die heb ik zondag nog gemaakt en een 7 voor gehaald!!!! Dus ik ben sinds zondag officieel vakantie aan het hebben....

Dat gaat dan ook heel goed, veel uitgaan enz, zondag hebben Barbera en ik ook de halve dag bij het zwembad van het Marriott Hotel gelegen, heerlijk gezwommen, maar zoals gewoonlijk ook weer heerlijk verbrand

Daarna naarhet verjaardagsfeestje van Mustafa, een vriend hier, wat ook weer een geweldige avond werd (deze keer was de party wel goed georganiseerd, er was taart en al) die eindige na een taxirit met de meeste foto's ooit op de bank bij Barbera enJan-Jaap thuis (want Marloes was vorige week al terug naar Nederland gegaan), want om half 2 's middags de dag erna zouden we (Barbera, Jan-Jaap en ik) naar Port Said gaan, dus dan was het wel zo makkelijk (iedereen was wel blijven slapen, als Mustafa niet de teringbende bij hem thuis moest gaan opruimen omdat zn moeder om 10 uur langs kwam

en niet alle alcohol mocht zien die al die goede moslims daar hebben gedronken )..... dus uiteindelijk om half 2 weer in de bus, iets van 3 uur gereden ofzo voor maar 17 pond (super goedkoop ook weer) wat dus zo'n 2,5 euro is....blijkt dat in Port Said niet zoveel te doen is..... wat we best van tevoren al hadden kunnen weten maar ja.....'s avonds hebben we wat rondgewandeld, in een leuk restaurantje gegeten en daarna bij het 5 sterren hotel (ze hadden daar ook veel te veel hotels volgens mij, maar er komen nauwelijk toeristen, dus zullen ze wel bedoeld zijn voor de busladingen Egyptenaren, die daar goedkope zooi komen kopen omdat Port Said een duty-free zone is) gaan bowlen! Dat was ook weer lachen, en zoals gewoonlijk kwam ik weer veel te langzaam op gang, dus toen ik eenmaal spare na spare begon te gooien, was het alweer afgelopen .... daarna naar het hotel teruggegaan en maar wat slaap ingehaald van de dag ervoor.... nou ja dat was de bedoeling, maar volgens mij is ons dag-nacht ritme niet helemaal goed meer, dus hoe moe je ook bent, om 12 uur val je niet in slaap.... dus toen we om 2 uur nog wakker lagen en de ventilator maar weer zachter gingen zetten, omdat ik er redelijk verkouden van aan het worden was, zagen we voor de zoveelste keer het grootste beest ooit, dit keer een echte kakkerlak van wel 8 cm ofzo, tegen de muur lopen... na een jacht van een kwartier en dood door slipper (die van mij natuurlijk weer, ieuww) konden we natuurlijk al helemaal niet meer slapen, maar ja .... de dag erna hadden we heel mooi gepland om iets te gaan doen, maar zoals gewoonlijk verloopt de dag hier nooit zoals gepland.... we zouden heerlijk even naar de overkant van het Suez-kanaal varen en daar rond gaan kijken.... dit hebben we ook wel gedaan, maar aan de overkant viel natuurlijk ook geen hol te beleven, dus maar weer terug (2 keer de veerpont was echt het hoogtepunt van de reis) en daarna op zoek naar het Militair Museum, met de resten van de oorlogen van 1967 en 1973, wat ons wel interessant leek, maar dicht bleek te zijn, en toen dus maar teruggelopen, wat gegeten en de bus terug gepakt om 2 uur 's middags.... wat ook echt de meest relaxste bus ooit was, met hele hopen ruimte, comfortabele stoelen en een soort van stewardess erbij , maar jammergenoeg stonden we later anderhalf uur stil op dezelfde plek in de file, dus de reis werd er iets minder door....

Gisteren waarschijnlijk ook weer voor het laatst naar Latex gegaan (echt een te foute naam, maar ik denk dat het wel een van de weinige coole clubs in Cairo is) wat dus ook weer leuk was en nu een beetje brak aan het zijn, niet van de alcohol, maar van het slaaptekort: om 6 uur waren we thuis, maar omdat Barbera vandaag perse nog naar de Mugamma3 (het regeringsgebouw) moest voor een nieuw visum, en dat ook perse om 8 uur 's morgens moest doen, hebben we nog maar even doorgehaald en ben ik dus om 9 uur gaan slapen.... bah!

Vorige week hadden we op woensdag na het laatste gewone tentamen ook nog een afscheidsfeestje op het Instituut, wat uiteindelijk nog best leuk werd (we zaten eerst een beetje saai te kijken, maar later kwam er ook muziek en eten enz) en voor de meesten ook een echt afscheid was, want velen hadden geen herkansingen meer (grrr....) en gingen op reis door het land of ergens anders heen en zien elkaar in Nederland of Belgie daarna ook niet meer.... niet dat het nou zo emotioneel was, we waren niet zo geweldig samen: de mensen uit Leiden zie ik toch nog wel, de mensen uit Amsterdam moet ik niet op Barbera na en verder is er vrij weinig over

.... maar daarna ook nog gezellig met wat mensen naar de Horreya (plaats waren velen van ons vaak naar toegaan, maar wat echt het grootste drankhol ooit is, maar waar de halve liters ook maar 9 pond kosten, dus dat gaat dan wel lekker) en daarna de Cairo Jazz Club, wat weer heel leuk was met goede (nou ja leuke en soms een beetje vaag, niet echt goed ofzo) muziek....

Vanavond waarschijnlijk wel weer uit, jammer genoeg niet meer naar het zwembad vanmiddag, maar ja slapen is ookwel eens handig

en vanavond hopelijk nog even naar Khan al-Khalili (ooit moeten de souvenirs toch gekocht worden en 2 dagen vantevoren klinkt nog redelijk op tijd voor mijn doen, he mam? ) en dan morgen nog even naar City Stars en dan heb ik hopelijk alles bij elkaar....

Barbera gaat morgen al naar Dahab voor 3,5 week waarna ze in juli nog bij Marloes bij haar stage in Iran op bezoek gaat en uiteindelijk pas in augustus terugkomt, dus morgen uit met andere mensen en misschien ook nog een afsluitingsetentje met Ghilaan, Hafida en Esra en dan zit het er alweer op.... de tijd gaat ineens zo snel, nog geen 3 dagen meer!!

Ik ben erachter gekomen dat ik misschien toch wel dingen ga missen, dat je weer eens in een taxi zit en van het bankje zweet van de hitte (als je niet vastgeplakt zat aan het plastic ervan door diezelfde hitte) en geen idee hebt waar je naar toe moet en de taxi chauffeur weet het ook niet en dat je je dood ergert, maar dat je dit in Nederland echt nooit meer mee zou maken....

Nou de hitte in ieder geval niet denk ik.... iedereen komt dan wel aan met 'en het is zo lekker warm daar, dat is toch leuk?' uhmm.... nee....

Het was leuk in februari en maart, daarna werd het minder en sinds zo'n twee weken is het echt smerig heet de hele tijd, je wordt er echt niet goed van soms als je op straat loopt en nauwelijks kan ademen zonder warme uitlaatgassen in te ademen (wat je normaal gesproken ook al de hele tijd doet, deze stad is echt zo vervuild, kennelijk is hier gewoon ademen hetzelfde als 3 pakjes per dag roken!!), en dan ook steeds afwisselen tussen airco en 35 graden is ook niet echt goed voor je gezondheid volgens mij, dus het is echt heerlijk ja, dit weer.... ik zal blij zijn met de 20 graden in Nederland

Nu weet ik het niet meer, alleen dat dit de laatste blog was, omdat ik dus over 3 dagen allang weer in Nederland ben (kom maar op met de vlucht om 3 uur 's nachts!), dus iedereen in ieder geval bedankt voor het lezen van mijn verhalen (het moet soms wel een opgave zijn geweest, sorry, als ik eenmaal begin met herinneren en typen, moet ook alles erin staan) en voor jullie vaak hele lieve reacties en updates erbij....

Ik zie de meeste van jullie volgende week wel weer, dus....

Tot volgende week!

Kus Loes

Ps. Ik hoop dat ik geen verjaardagen heb overgeslagen, als het goed is niet, maar zo wel.... sorry!

Ps.2 Caduten, veel plezier nog op de Caduta Hamassi borrel, de laatste zonder mij, en Caro veel plezier op je verjaardagsfeestje, ik zie jullie ook volgende donderdag weer! (met andere woorden: op naar het commissierondje!

en jullie doen allemaal mee.... dat je het even weet )

Ps.3 Nog een keer groetjes aan iedereen die zo lief was om al mijn onzin hier te lezen, maar vooral aan Oma, tante Diena en tante An: ik vind het echt geweldig dat jullie de moeite hebben genomen om steeds achter de computer te gaan zittenom mijn geklets te lezen en dat tante Diena voor het eerst zelfs getypt heeft! (ookal was het met hulp van Piet O.

)

Blijkt dat mijn blog mensen dus aanzet tot de meest wonderbaarlijke dingen.... daar ben ik wel trots op

Oke jullie hebben nu vast genoeg van mijn onzin.... dus dit was het....

maar dat betekent dat ik naar huis ga, dus jeej!

..... oke nu houd ik op

dus doei/haije! tot over 3 dagen!

Tentamens, Monsters en Brooke Hospital part deux

Hallo Hallo!!

nee, dit is niet het mannetje van de radio, ik ben het weer! (I know, het is lame, so sue me

)

Na al die *kuch* enthousiaste reacties op mijn vorige escapades, moest ik nu wel weer even een blog gaan schrijven nee hoor, ik begrijp ook wel dat iedereen het druk heeft met zijn eigen leven enz. (behalve de mensen die geen leven hebben, die hebben geen excuus), maar is het nou zoveel gevraagd om af en toe even te laten weten hoe het met je gaat? Dat zou ik namelijk graag willen weten, aangezien ik ook alles hier aan jullie vertel... lijkt me wel zo eerlijk, niet?

Anyway, ik moet mn blog beter bij gaan houden, al is het maar voor mezelf, want ik merk dat ik steeds sneller dingen vergeet, die ik heb meegemaakt. Vorige week bijvoorbeeld was ik vergeten te vertellen dat ik nog eens naar het Egyptisch Museum ben geweest, om deze keer de mummies te gaan bekijken (vorige keer niet gedaan, kost ook genoeg geld) en dat Barbera, mijn mede-museumganger toen een enorme scene getrapt heeft (wat super hilarisch was ) omdat ze haar nieuwe en dure camera niet af wilde geven bij de ingang, wat op zich heel logisch is, aangezien iedereenje spullen mee kan nemenvan dat glorified kapstokje, en normaal gesproken smokkelt iedereen daar zijn camera mee naar binnen, dus zagen we dit niet aankomen. Jammer genoeg waren net die week de regels aangepast (serieus deze keer, I know heel raar, dat ze uberhaupt wisten wat regels zijn, maar ja) en mocht niemand meer iets van een camera mee naar binnen nemen, zelfs niet als de batterijen eruit waren. Iedereen werd hier ook echt op gecontroleerd, en meteen eruit gestuurd om het af te gaan geven bij de ingang (op zn Egyptisch heel handig voorbij de poortjes waar je kaartje is afgescheurd, dus kom je dan ook niet meer binnen). Wij stonden dus inmiddels ook al binnen, geloofden de bewakers niet zo, en liepen gewoon door in de hoop dat ze het op zouden geven, wat ze meestal doen... maar niet deze keer, we werden na nog een kwartier praten naar buiten geescorteerd om met de manager te gaan praten. Bleek dat ze ons gewoon naar de 'kluisjes' hadden geleid, maar ja, Barbera ging haar camera natuurlijk niet afgeven, dus hebben we nog wat tegen een hoofd-bewaker staan schreeuwen dat we dan niet meer eens naar binnen wilden en dat we ons geld dan terug wilden, maar daarvoor moesten we weer naar de kassa, maar daar geven ze natuurlijk geen geld terug, dus moesten we deze keer echt naar de manager (het lijkt heel veel moeite voor 30 pond, maar het ging nou eenmaal om het principe ) die weer met ons mee naar binnen liep, dus na een half uur waren we weer op dezelfde plek en de bewaker zag ons alweer aankomen...na nog eens 10 minuten discussieren en nadat we de manager hadden beloofd dat we de camera niet zouden gebruiken en dat er geen batterijen in zaten (die er natuurlijk wel inzaten) en nadat een engels-sprekende man er nog eens tussen was gekomen, dat hij het schandalig vond en dat ze zich gewoon moesten gedragen, mochten we uiteindelijk verder... een hele hoop moeite voor niks, maar het was wel hilarisch!

De week erna, dus vorige week zaterdag, zijn Marloes en ik (de enige 2 van het originele bezoek die meewilden, op Barbera na, maar die zat even in Nederland voor de 60ste verjaardag van haar vader) met nog 2 meisjes, een Nederlandse en een Amerikaanse, voor de 2e keer dus naar Brooke Hospital geweest. Deze keer gingen we een dagje met de dierambulance meenaar de steenfabrieken net buiten de stad, om de vaak slecht behandelde ezels, muildieren en paarden te gaan behandelen... met 2 ambulances zijn we toen dus op weg gegaan, naar verschilende steenfabrieken in een gebied vol met schoorstenen (het uitzicht stelden we ons voor als Nederland ten tijde van de Industriele Revolutie) waar alle zielige ezeltjes even gedesinfecteerd moesten worden (vele hadden wonden van zwepen of van halsbanden of andere tuigen die ze om hebben, waar vrij weinig aan gedaan kan worden zolang ze hetzelfde materiaal blijven gebruiken, dus blijft de arts vooral desinfecteren en ze een soort voedende pasta geven om ze iets gezonder te maken) en de meesten niet eens een appeltje herkenden als je ze het bijna in de neus stopte (ze hadden gewoon geen idee wat dat rare ding was, dus een paar hebben er maar wat van gegeten), dus uiteindelijk hebben we de meeste appels maar aan de paarden gevoerd die bij in het ziekenhuis zelf aan het genezen waren...een dagje een en al zieligheid en een hoop gewonde dieren dus...

Afgelopen week zijn ook de tentamens begonnen: op dinsdag eerst het schriftelijk tentamen Egyptisch, wat best wel heel slecht ging (denk je eindelijk alles te snappen en dan kijk je naar die toets en is alles weer kwijt, heel vervelend), maar de dag erna het mondeling, wat meer een soort presentatie was, dus had ik me heel goed voorbereid en toen met knikkende knieen erna toe gegaan, maar het viel reuze mee: het was een heel relaxt kwartiertje, ik kon gewoon doorpraten, maar een paar vragen, af en toe een vraag over een foto die ik naast mij op de laptop had staan (verschillende foto's kwamen voorbij van mijn tijd bij de majorette en daarna bij het voetbal, het onderwerp van mijn presentatie was de sporten die ik gedaan had) en na 15 minuten had ik nog niet eens alles verteld, maar de volgende zat alweer klaar en ik niemand had vragen meer, dus ik kon weer snel de deur uit.... dus nu heb ik nog steeds geen idee wat ik ervoor gehaald heb, maar het schriftelijk en het mondeling worden samen een punt, wat maar 40% is van het geheel zoals bij alle vakken: de andere 60% is aanwezigheid, huiswerk en participatie in de les, dus zelfs als het tentamen niet zo goed gaat (zoals vandaag, we hadden Luisteren en ik had nauwelijk een idee waar het over ging, dus ik heb maar wat ingevuld, maar gelukkig was ik niet de enige) is er nog een grote kans dat je het wel gehaald hebt als je altijd je huiswerk hebt ingeleverd enz.... dus jeej!

Grrr. ik heb net gehoord dat ik het schriftelijk niet gehaald heb, maar het mondeling en het werk in de klas hebben ervoor gezorgd, dat als ik een 6 haal voor het hertentamen, dat ik het dan wel gehaald heb (damn, ik had echt geen zin in herkansingen... blegh!)

Wat die monsters betreft, ik was mijzelf de hele tijd gelukkig aan het prijzen dat ik nog nooit last had gehad van insecten hier, terwijl de meeste anderen hier toch wel meerdere kakkerlakken en dergelijke hebben gespot/verdelgd, maar ik heb te vroeg gejuicht: toen ik vannacht niet kon slapen en maar even naar de wc wilde gaan, zag ik uit mijn ooghoek al een schaduw van iets groots bewegen in de buurt van mijn schoenen... na snel mijn bril op te hebben gezet, bleek het geen kakkerlak te zijn zoals ik in eerst instantie dacht, maar een gigantisch dikkezwarte spin/kever/kakkerlak mutant van minstens 5 centimeter met poten van minstens 2-3 centimeter te zijn... (cue hartaanval)... dus ik panisch op zoek naar iets om hem mee te vermoorden, maar ik had niet echt zware voorwerpen die ik onder spinrestanten wilde hebben, dus daarna maar naar de keuken gerend om de bezem en blik (met gelukkig een lange steel) te halen en hem op te vegen en de deur uit te zetten, wat uiteindelijk na veel ontsnappingspogingen lukte... ik doe mijn balkondeuren dus nooit meer open en ik heb me voorgenomen de katten wat meer in mijn kamer te laten, aangezien dat de reden schijnt te zijn dat ik er anders nooit last van had...natuurlijk heb ik verder ook nauwelijks meer geslapen en elke 5 minuten weer even het licht aan om alles te checken, dus ik ben nu ook hartstikke wakker....

Dat was het wel weer even, volgende week de laatste en dan ben ik al weer terug!

Kus Loes

Ps. Groetjes aan Oma!! zomaar....

Ps 2. Meike nog gefeliciteerd met je verjaardag (ookal is het alweer een week geleden en heb ik je al gefeliciteerd via Hyves, dan nog) en Chantal gefeliciteerd vandaag! En Astrid alvast gefeliciteerd voordat ik het over een paar dagen vergeet...

Ps 3. De mutant-insect telling staat inmiddels op 3....shudder! (ze zijn nu wel allemaal van het balkon af gesodemieterd dus mss komen er geen meer.... dat praat ik mezelf in ieder geval aan

)

Fayoum, Latex en slechte surprise party's

Hoi iedereen,

Ik heb het even uitgesteld, maar hier is dan maar weer een verhaal....

Bah.... Bevrijdingsdag en we hebben gewoon geen vrij, maar 7 uur op school... het is niet eerlijk, maar ja, ze dachten vast dat we al te veel vrij hadden gehad (wat op zich ook wel waar is

) en we hebben gisteren gewoon gedacht aan 2 minuten stilte.... ik ben er trots op.

Na mijn weekendje ziek zijn en zielig doen, ben ik weer bekomen van al mijn kwalen en gaat alles weer zn gangetje.

Vorige week maandag was onze laatste excursie, dit keer gingen we naar Fayoum, een oase op een paar uur rijden van Cairo. Hier gingen we 2 archeologische sites bezoeken (ik weet niet eens of sites wel een Nederlands woord is, maar het is in ieder geval een Vlaams woord

afkomstig van onze Vlaamse gidsen), een tempel en daarna een ruine van een stad. We hadden wat vertraging die dag, doordat men bij het tankstation de dop van de benzinetank van de bus was kwijtgeraakt en daarna er een uur naar heeft lopen zoeken ofzo, waarna er met een plastic zakje eromheen gebonden werd verder gereden.... hartstikke veilig natuurlijk!

Aangekomen bij de tempel werden we er weer aan herinnerd hoe vervelend Egyptenaren kunnen zijn: de brief van het Instituut waarmee we gratis naar binnen mogen, werd niet geaccepteerd, dus moesten we na een kwartier onderhandelen een kaartje gaan kopen. Toen ongeveer de helft een kaartje had gekocht, hoefde het ineens toch niet meer, dus wij naar die tempel gelopen. Komen we daar aan, mogen we toch niet naar binnen en na weer een half uur wachten, wordt ons gezegd dat we toch nog allemaal een kaartje moeten kopen om naar binnen te mogen. Na wat protesten en nog meer wachten, mogen we toch naar binnen... inmiddels moet die tempel toch wel heel wat zijn om dit goed te maken.... nee dus, gewoon weer een random tempel in een random dorpje in Egypte.... daarna nog een ruine van een Romeins fort bezocht (klinkt interessanter dan het was, er was eigenlijk niks meer te zien, dus alleen interessant voor archeologen met fantasie) en een ruine van een stad, waar het eigenlijk veel te heet voor was, dus waren we er meer mee bezig hoe we daar zo snel mogelijk weg konden komen dan met de interessante *kuch* potscherven en geruineerde badhuizen

. Daarna op verzoek van velen toch nog maar even iets gaan drinken aan de rand van het meer en weer snel terug naar Cairo, waar we om half 9 ofzo pas terug waren (lekker verspilde dag, maar ja, kun je ook weer zeggen dat je Fayoum hebt gezien.... het hoorde mooier te zijn dan wij het vonden, maar misschien hebben we de verkeerde kant ervan gezien )

Een van de leuke dingen van Cairo is het goedkoop naar de bios gaan, dus dat doen we dan ook vaak genoeg. Afgelopen week weer naar 2 films, He's just not that into you (hele goede film, die vorige week jammer genoeg pas uitkwam) en Marley & Me (best zielige film, zonder verhaal eigenlijk, die raar genoeg nog steeds draait), allebei voor maar 30 pond (4 euro

), het enige wat jammer is, is dus dat films hier vaak veel later uitkomen dan in Nederland.

Gisteren weer even geshopt in City Stars, maar jammer genoeg hebben Egyptenaren geen of nauwelijks smaak, en is de stijl van de kleding hierop aangepast... met andere woorden, we hebben niks gekocht

Ik breng weer steeds meer tijd door met Barbera, en daardoor ook met Sandra, haar vriendin uit Amsterdam, die vorig jaar dit programma deed en hier nu weer stage loopt, en haar Egyptische vrienden.... een stelletje figuren bij elkaar, en typische voorbeelden van Egyptenaren.....ze zeggen moslims te zijn en weten het toch voor elkaar te krijgen om elke avond alcohol te drinken (goede moslims, my ass), aan een stuk door te roken (wat elke Egyptische man schijnt te doen) en op een of andere manier kunnen ze dan nog goed sporten, wat ons heel erg verbaast (het meerendeel zit in het nationale handbalteam, al wil dat vrij weinig zeggen lijkt me... egyptische standaards enz

). Dus als je hier veel tijd mee doorbrengt, wordt je er zelf ook niet echt beter op.... veel slaapgebrek, een aantal katers, maar gelukkig nog voornamelijk in het weekend.

Een voordeel van met deze groep omgaan is ook dat mijn Egyptisch erop vooruitgaat, nog niet zozeer het spreken, maar het begrijpen sowieso, wat wel heel handig is vind ik.

Nog een voordeel is het ontdekken van een soort van leuke club (wat hier best moeilijk is, alles is het hier net niet, of gewoon helemaal niet), namelijk Latex (weirde naam ik weet het) in de kelder van het Nile Hotel (de meeste clubs zitten in hotels).

Een nadeel is dat je er veel tijd aan kwijtbent.... Egyptenaren kunnen volgens mij nog niet op tijd komen om hun leven te redden en al zeker niet als het om iets simpels gaat, zoals uitgaan of gaan eten... een kleine onderneming kan hierdoor al snel uren gaan duren, waardoor 'even iets gaan doen' er niet echt inzit en het woord 'lamzak' een nieuw, maar veel gebruikt woord in ons vocabulaire is geworden... gisteren nog wilden we even een drankje gaan doen nadat we terugkwamen van City Stars: bel je ze op als je net weg bent en dus nog minstens een half uur nodig hebt om er te komen, zeggen ze zelf ook meteen te komen, omdat jij zegt dat je er niet langer dan 2 uur bent.... uiteindelijk na 2 uur en 2 drankjes, besluit je gewoon om eens een keer je woord te houden en te gaan, want ze zijn er natuurlijk nog niet.... typisch echt!

Ook feestjes organiseren kunnen ze echt niet... eerst hoor je dat je perse naar het feestje moet komen van een van hen, Shatta, wat een verrassing gaat worden, en gaat plaats vinden in Masr Gedida (Heliopolis, aan de andere kant van de stad).... dan probeer je uit te vinden hoe laat het gaat beginnen van de organisatoren (zijn broer Hassan en Mustafa) die er zelf ook niks van blijken te weten... dan gaat het ineens gewoon plaats vinden in Shatta's eigen huis en weet hij er ook al vanaf, in tegenstelling tot een half uur eerder toen we nog met zn allen tegelijk moesten komen om hem te kunnen verrassen... uiteindelijk zijn we rond 1 uur daar, blijken wij de enigen te zijn die komen, en is het meer een soort donderdagavond met gewoon een hoop drank in iemands huis zitten... ze kunnen echt gewoon niks! (worden we elke dag weer aan herinnerd, maar toch zijn ze ook wel lol

)

Veel meer is er vorige week niet gebeurd, anders dan wat etentjes buitenshuis, zoals met Sandra's ouders die deze week op bezoek waren, en in een Japans restaurant met de groep en een jongen van het programma vorig jaar die even terug was met zijn broer en diens vriendin, en ook nog een bezoekje aan de Cairo Tower, die ookwel bekend staat als de 'Middelvinger van Nasr' (gebouwd om Amerika te pesten, nadat ze minder geld hadden gegeven dan beloofd voor de dam, dus hebben ze de toren maar gebouwd met het geld), waarvan je 's avonds wel een cool uitzicht hebt: geen Piramides natuurlijk door de smog, maar wel een stad die zich naar alle kanten uitstrekt, en elk uur van de dag vol leven is...

Ik had gedacht dat ik minder te vertellen zou hebben, maar ja

Enkele foto's van Luxor en Aswan komen nog, maar het is gewoon veel werk....

Nog 2 dagen school.... dan 2 weken tentamens.... en dan nog een week.... het gaat zo snel...

Tot snel!

Kus Loes

Ps. Alvast veel succes met de Subweek! (wel jammer om hem te missen, het was vorig jaar toch best leuk

)

Ps.2. Anouk en Monika nog gefeliciteerd!

Ps.3. op de introductiedag hadden ze een heel grappig en accuraat stukje laten zien, waarom Egyptenaren geen terroristen kunnen zijn, en het lijkt me wel leuk om dat met jullie te delen, aangezien je dan een iets beter beeld van de gemiddelde Egyptenaar (man!) krijgt

:

10 Reasons why Egyptians can't be terrorists:

1. We are always late; we would have missed all the flights.

2. The pretty girls on the plane would distract us.

3. We would talk loudly and bring attention to ourselves.

4. With food and drinks on the plane, we would forget why we're there.

5. We talk with our hands; therefore we would have to put our weapons down.

6. We would ALL want to fly the plane.

7. We would argue and start a fight in the plane.

8. We can't keep a secret; we would have told everyone a week before doing
it.

9. We would have put our country's flag on the windshield.

10. We would all have fallen over each other to be in the photograph being
taken by one of the hostages

een beetje een idee waar wij elke dag mee te maken hebben?

Orakels, Sandboarding, Dwangbuizen en een hele hoop zand

Hoi Hoi,

The end draws nigh.... oftewel het einde nadert.... van mijn lessen in ieder geval

Nog 2 weken les, dan 2 weken van inhaallessen en tentamens en dan misschien nog een week van hertentamens en dan is het alweer 30 mei..... en ben ik terug in Nederland....

Nog maar 5 weken!!!! aan de ene kant kan ik niet wachten, aan de andere kant zal het toch raar zijn; ik bedoel je raakt hier best snel gewend en je maakt zoveel nieuwe en leuke dingen mee... soms lijkt het alsof ik hier net begonnen ben en iedereen net nog heb gezien, maar soms lijkt het alsof ik me nauwelijks meer kan herinneren hoe ik dingen anders deed in Nederland... alsof het al veel langer is dan 3 maanden....

Oke, ander onderwerp....

vorig weekend hadden we weer 4 dagen vrij, maar omdat ik elke donderdag om 11 uur al klaar ben, zijn het er eigenlijk 5....

dus toen Barbera vroeg of ik zin had om mee te gaan naar Siwa, zei ik daar natuurlijk geen nee tegen.... perfecte gelegenheid om weer een andere kant van Egypte te zien, de kant die iedereen ook wel kent..... de woestijn en zijn oases....

Siwa is een dorpje (zo'n 20000 inwoners kennelijk, maar het lijkt toch een dorpje) in de Siwa-Oase in het westen van Egypte, in de buurt van Libie. Wat jammer is, want je verspilt dus 2 dagen met de reis heen en terug.... op vrijdagmorgen zijn we dus vertrokken (ik wilde bijna aangereden zeggen

maar daar krijg ik vast commentaar op van mensen die geen Limburgs spreken) om 8 uur met de bus naar Marsa Matrouh en vandaaruit met een minibusje naar Siwa, waar we rond 5 uur aankwamen....

's Avonds hebben we niet meer gedaan dan ergens gaan eten en een beetje verkend... elk restaurant heeft een tuin en je zit dus sowieso altijd half of helemaal buiten.... en overal zitten katten (Ik hoor de hartaanvallen van Ghilaan en Jeanne hier

onze ailurofoben (dat betekent angst voor katten ja)).... de meesten zijn heel lief, want bij de restaurants en in het hotel worden ze denk ik gevoerd, dus zijn ze niet gevaarlijk (we zijn er maar een tegengekomen in Marsa Matrouh die een echte straatkat was en een van de jongens heeft gebeten) en vaak best schattig (ze zien er meestal heel goed en gezond uit)

Het hotel was heerlijk budget, met saunakamers, gedeelde wc/douches, restaurant in de tuin en natuurlijk keiharde bedden en geen wcpapier in zicht....

We hadden 3 kamers, Gwen en Barbera in een, Sandra en ik in een, en Mustafa (vriend van Sandra, die hier een jaar geleden het programma deed) had eerst een kamer voor zichzelf, maar op zaterdag kwam zijn neef 'Amr nog langs...

Zaterdag zijn we de hele dag gaan fietsen!! Eindelijk weer.... het is waar, je verleert het niet (het is dan ook pas 3 maanden geleden, maar ja je weet het nooit). Heerlijk een dagje door de oase fietsen, alle bezienswaardigheden bezoeken, zoals het Orakel van Alexander de Grote (een echte hoop stenen, waar nauwelijks meer iets te zien was), Gebel al-Mawt (Dodenberg, die best mooie schilderingen nog had in de graven) en de Cleopatrabron (zwemmen is niet aangeraden met alleen bikini, want er staan altijd genoeg mannen te wachten op vrouwelijke toeristen die dit wel doen, redelijk zielig, maar ja dat zijn Egyptenaren voor je

). Verder heb je echt de hele tijd het idee alsof je in een jungle fietst, zoveel palmbomen staan er overal... op zondag zijn we de ruines in het midden van Siwa opgegaan, en van daar kun je duidelijk alles zien: een stadje verborgen door bomen, maar daarbuiten niks dan zand... je vraagt je echt af hoe het kan dat zoiets bestaat, maar daar kom je hier niet achter, want elke Egyptenaarantwoordtop die vraagdat Allah het zo gemaakt heeft....

's Avonds weer lekker gaan eten in een restaurant en daarna wat drankjes gedaan in de tuin van het hotel (we hadden 2 flessen ID meegenomen, Egyptische wodka, verraderlijk spul, want als je het aanlengt met Sprite ofzo, proef je het nauwelijks, dus ook maar niet teveel van gedronken

)

De dag erna dus eerst de ruines beklommen en daarna gingen we de woestijn in met een jeep om er de nacht door te brengen.... eerst naar een zoetwaterbron, waar het water jammer genoeg te koud was om erin te zwemmen, maar wel lekker om even pootje te baden

, daarna naar een willekeurige zandheuvel om te gaan sandboarden (zoals snowboarden maar dan op zand, lijkt me duidelijk)... lijkt doodeng, maar blijkt hartstikke leuk te zijn, en wat nog meer bleek: ik ben er ook nog soort van goed in! Op de perfecte manier vanaf de eerste keer de heuvel af glijden: door de knieen gezakt, armen wijd voor balans, kont in de lucht en gaan met die banaan Toen we het later op een andere heuvel nog een keer probeerden ging het niet zo goed meer en kwam ik maar tot de helft, maar die was ook veel steiler en hoger....

Daarna naar een andere bron, een warme zwavelbron, wat kennelijk goed schijnt te zijn voor je huid, dus maar een beetje opgesmeerd en weer verder gegaan, want het was super druk, wat je niet echt zou verwachten midden in de woestijn

Toen gingen we nog een fossiel bekijken (het bleken schelpjes te zijn, op een plek waar dus ooit zee is geweest, hartstikke interessant natuurlijk *kuch, kuch*

) en daarna de zonsondergang bekijken op een hoge heuvel, maar die we uiteindelijk gemist hebben doordat we zo druk waren met sandboarden...

Daarna gingen we naar het algemene kamp waar we met alle andere mensen die in de buurt waren gingen eten, waarna sommigen van hen daar bleven slapen, terwijl de rest weer terug ging naar Siwa.... wij gingen dus ons eigen kamp maken, voor een wat echtere ervaring.... nou die echte ervaring hebben we ook gehad, ik weet niet of ik me ooit zo oncomfortabel heb gevoeld tijdens het slapen! Het was natuurlijk ijskoud, zoals je altijd hoort dat het wordt in de woestijn, maar moeilijk kan geloven, omdat het overdag zo warm is.... het is zo! En dan heb je wel een vuur, maar dan is je gezicht gloeiend heet en de rest ijskoud ofzo, dus dat is ook niet echt prettig.... dus je trekt maar alle kleren aan die je hebt, doet een deken of twee om en probeert op het keiharde zand te slapen; gelukkig stond het windscherm goed, zodat we niet ook nog eens om 6 uur al wakker werden....

Na alles opgeruimd te hebben gingen we terug naar het grote kamp, want we hadden ineens een lekke band (heel handig, want we hadden best wel haast om de bus te halen), maar om half 10 waren we dan toch terug in het hotel.... na ongeveer 24 uur opgehouden te hebben (vind ik redelijk knap van mezelf) weer een wc! Natuurlijk nog even douchen, want overal zat dus zand... ik heb nog dagen zand in mijn haar gehad en volgens zit er nog steeds wat in mijn tas...

En daarna weer op weg, om half 12 vertrokken en uiteindelijk om kwart voor 10 weer op mijn kamer (maandag was een feestdag, genaamd Sham an-Nessim, de viering van de lente, dus iedereen gaat die dag de natuur opzoeken en picknicken, jammer genoeg doen velen dat buiten Cairo en moeten ze er 's avonds weer allemaal in); gelukkig hadden we 2 keer een minibusje kunnen huren, een naar Marsa Matrouh en daar een naar Cairo, dus zaten we wat comfortabeler dan in zo'n grote bus...

Nou dat was dus het weekend

maar dat is niet alles, want er is nog meer gebeurd...

Dinsdag is een meisje van Amsterdam helemaal doorgedraaid, en heeft het huis van een paar van mijn klasgenoten kort en klein geslagen! Kennelijk was er in het weekend iets gebeurd, een traumatische ervaring (men zegt iets van een ritueel om de duivel uit te drijven???) terwijl ze in Tanta was (stad in de Delta), waardoor haar waarschijnlijk al niet helemaal stabiele geest totaal verkloot is: ik was in het huis vanaf 6 uur en toen was ze al vanaf 's middags daar (Hafida had haar meegenomen omdat ze zag dat het niet goed ging met haar), maar in de tijd dat ik er was had ze alleen nogal raar tegen Jantine lopen schreeuwen, omdat ze dacht dat zij loog over wat ze in de aardappelen had gedaan... daarna zijn we op de bank gaan zitten om een film te kijken, en ookal was ze een beetje passief aggressief, ze was verder wel rustig.... toen de film om half 9 afgelopen was ging ik naar huis, omdat ik de dag erna een presentatie had bij Literatuur (die best goed ging, ik snapte de vragen die gesteld werden(Arabisch begrijpen wordt steeds makkelijker spreken is weer een heel ander verhaal) en men snapte mijn uitleg over de tekst die ik moest uitleggen: jeej!

de dag erna weer een, nu bij Egyptisch, die iets minder goed ging, maar nog steeds niet verkeerd was, ik had gewoon door het onderwerp wat ik had gekozen (Quintus en mijn dispuut zodat ik een leuke powerpoint presentatie kon maken met foto'sen zodat ik er in het Nederlands veel over wist te vertellen) teveel woorden die niet zo goed begrepen werden, omdat ze niet makkelijk vertaald kunnen worden (zoals dispuut en zooien) dus dat was wat moeilijk).

Net nadat ik weg was is ze dus kennelijk helemaal doorgedraaid (misschien heb ik wel een kalmerende invloed op mensen, al is mijn moeder het daar vast niet mee eens

), volgens mij nadat de neef van Ghilaan was gekomen om met haar uit de Koran te lezen (ze dachten dat het zou helpen haar kalm te houden, ze is een bekeerde moslim): ze heeft de hele woonkamer ondergegooid met vazen, glazen platen en ook een marmeren plaat en een grote spiegel (best zware dingen allemaal) en de mensen die nog daar waren, moesten in de keuken gaan schuilen, omdat ze ermee op hen mikte.... ze heeft kennelijk ook nog een kleine 'exorcist-scene' gehad, als in gillend op het bed zitten en schelden op mensen (zonder het ronddraaiende hoofd natuurlijk en de kots, al heeft ze later, eenmaal op straat, de controle over blaas, bewust of onbewust, verloren (om het maar even netjes te houden ) en men kon haar met 4 man tegelijk niet tegenhouden! Ze hadden in de tussentijd andere mensen van Amsterdam gebeld, die weer de ambassade en het Instituut hebben gebeld, waarna er ook nog een leraar is gekomen, toen het inmiddels half 2 's nachts was ofzo... uiteindelijk heeft men haar een kalmerend iets moeten inspuiten en is ze in een rolstoel en dwangbuis (!) naar buiten naar een ambulance gebracht....

Nu ligt ze dus in een psychiatrisch ziekenhuis (ik weet niet of je daar hier in Egypte erg blij van moet worden, volgens mij lopen ze hier op dat gebied een eeuwtje achter ofzo en is het voornamelijk overmedicatie ipv psychiatrische hulp), is haar vader gekomen en gaat ze deze week weer naar Nederland terug.... de 5 meiden die in het huis woonden, zijn allemaal erg anders aan het logeren (de hele woonkamer ligt onder de scherven, die ze dus moeten laten liggen voor de verzekering) en zondag komt er nog een dokter op school om te praten over de trauma's die iedereen ervan heeft opgelopen (in meer of mindere mate natuurlijk)...

Ik zou willen dat ik kon zeggen dat met mij gelukkig wel alles goed gaat, maar jammer genoeg ben ik sinds gisteravond ziek. Het lijkt alsof alles in een keer is gekomen, omdat ik het tot nu toe heb weten te vermijden, in tegenstelling tot vele anderen, die al meerdere keren ziek zijn geweest, dus nu heb ik het gevoel alsof ik door een vrachtwagen ben overreden ofzo, zo vervelend voelt mijn lichaam iig(met de manier waarop al die randdebielen hier rijden is dat niet zo moeilijk, maar ik denk dat ik het me zou herinneren): stekende hoofdpijn, buikpijn, spierpijn, diarree etc... het gaat echt lekker

Natuurlijk moest ik daar weer achterkomen in het gezelschap van Egyptenaren: gisteren ben eerst 's middags met Barbera bij het Marriott gaan zitten, daarna zijn we een film gaan kijken bij haar (Confessions of a Shophaholic is leuk, maar het geluid was jammer genoeg niet goed gesynchroniseerd, dus hebben we maar de Prestige gekeken: laten we zeggen, zonder de eye-candy in de vorm van Christian Bale en Hugh Jackman zou het echt een slechte film zijn, we begrepen er niets van

), waarna we nog naar het huis van Sandra gingen, waar haar Egyptische vrienden, zoals Mustafa (van de Siwatrip), ook waren. Toen ik me uiteindelijk zo klote voelde rond 4 uur (voor ons gevoel 3 uur, maar de klok is hier eindelijk ook verzet, gisteren om 12 uur, waar we om 2 uur pas achterkwamen ) werd ik er weer aan herinnerd hoe vervelend Egyptenaren kunnen zijn: ik geef aan dat ik naar huis wil, zeggen zij dat ze ook niet lang meer blijven en me dan kunnen brengen, dus heb ik zoiets van oke, dat kan ik nog wel even... een half uur later, zeg je dat je wel een taxi neemt, maar dat kan natuurlijk niet, op dat tijdstip alleen.... rond half 6 zijn ze dan eindelijk klaar om te gaan, nadat ze zo'n 600 keer hebben gevraagd wat er nou precies aan de hand was.... dus om 6 uur was ik weer thuis en nu ben ik alweer 5 uur op, heb ik een halve apotheek ingeslikt (loperamide, ORS, paracetamols bij de vleet.... niet teveel natuurlijk, ik ben niet stom) en gaat het nog niet veel beter....

Nou leuke verhalen allemaal he? Ik ga ervan uit dat ik overmorgenwel weer beter ben, want ik moet toch naar school (aanwezigheid telt mee!) en maandag gaan we ook naar Fayoum, een archeologisch tripje naar een oase die iets dichterbij ligt dan Siwa

Donderdag ook weer een borrel van de ambassade, deze keer een feestje voor Koninginnedag, met hoe kan het ook anders: bitterballen! (misschien niet iets typisch voor Koninginnedag, maar ik denk niet dat er een Nederlander hier is die er bezwaar tegen maakt) Ik kan niet wachten....

Dus, nog 5 weken te gaan!! Als iemand nog requests heeft voor souvenirs, laat het even weten (nee niet nog meer kamelen en geiten

) al weet ik niet of het nog allemaal gaat passen....

De foto's van Luxor, Aswan en ook Siwa komen er nog op, maar ik denk dat ik er hier maar een paar op ga zetten en dan je dan de rest kunt bekijken op mijnalbum.nl, waar sommige fotoseries al staan....

Tot de volgende keer!

Kus Loes

PS. Jola nog gefeliciteerd met je verjaardag! en Leonie en Nel (als ik het goed heb onthouden

) ook alvast gefeliciteerd met jullie verjaardagen!

PS.2. speciale groetjes aan tante Diena en tante An

PS.3. ik ben ziek, dus mag ik best een beetje evil zijn vind ik, en jullie lastig vallen met een lang verhaal en veel foto's

Van Kroenenberg tot in Al-Qahira

Ahlan ya habibti (Welkom lieve mensen),

was ik in mijn vorige verhaal nog aan het vertellen dat er misschien een tijd zou komen, dat we zouden willen dat het maar 20 graden was..... nou, die tijd is dus al aangebroken: gisteren en vandaag was het zo'n 38 graden en het is pas begin april.... als je nu al van de taxibankjes afdrijft, wat moet het over een maand dan wel niet zijn

maar we overleven het wel, net zoals we het verblijf in Aswan en Luxor overleefd hebben..... ja ja, ze zijn inmiddels langs gekomen, mijn ouders en broertjes.

Op zaterdagavond zouden ze aankomen en zou ik naar het hotel komen om daar ook te blijven.... nou nee dus, het vliegtuig had vertraging (goh!) en ze kwamen pas rond 4 uur 's morgens in het hotel aan.... daar ga ik niet op liggen wachten, dus ben ik er 's morgens pas heengegaan, en konden we na een emotionele ontvangst en een snel ontbijt op weg naar de Piramides.... daar hadden we volgens de gids een goede dag voor uitgekozen, aangezien het toen 32 graden was (een soort van mini-hittegolfje op een dag) en wij dus in de woestijn gingen rondbanjeren.... de rest van de familie was duidelijk nog niet helemaal gewend aan het temperatuurverschil, wat ookwel bleek toen mijn moeder al bijna meteen van haar stokje ging en even steun moest zoeken bij een Piramide

Paul was de enige die op een kameel durfde/wilde (ik was toch al geweest, daar krijg je me niet meer op), waarna we gingen lunchen en daarna door naar het Egyptisch Museum, waar ik zelf ook nog niet was geweest (i.t.t. de Piramides), dus weer een hele ervaring rijker.... maar goed dat we een gids bij ons hadden, anders had je daar jaren rond kunnen lopen op zoek naar de stukken die je nu eigenlijk moest zien, zoals het puur gouden dodenmasker van Toetanchamon en zijn sarcofagen, waarvan de grootste groter was dan mijn kamer in Leiden....

Die dag deden we ook nog een parfumwinkel (nee, het is geen parfum, het is 'essence') en een papyruswinkel aan, met de gids, want als we iets zouden kopen, krijgt hij natuurlijk commissie.....

Jammer genoeg waren we die dag te laat terug om nog te zwemmen, maar de dag erna konden we doen wat we wilden, dus stonden we om half 9 op om te gaan zwemmen, ontbijten en daarna mijn appartement te gaan bekijken en mijn kamer daarin natuurlijk (die toch wel een hele schone vloer had, gezegd met heel veel verbazing, alsof ik niet weet hoe ik moet schoonmaken

). Daarna hebben we nog Khan al-Khalili bezocht, voor Paul en Thijs beiden een voetbalshirt gekocht (wat anders?), maar daar te lang rondhangenis niet zo goed voor het geduld (je raakt er al snel geirriteerd van alle opdringerige verkopers) wat niemand van ons echt bezit, dus de rest van de dag al zwemmend en relaxend bij het zwembad doorgebracht....

's Nachts om 2 uur weg om naar Aswan te vliegen, waar we om half 6 ofzo waren, meteen naar de boot gebracht werden, waar we nog even konden ontbijten en naar de kamer gaan (net zo relaxt als in het hotel in Cairo, maar dan mijn eigen kamer ipv met 2 broertjes opgescheept zitten die zelfs als je maar 4 uur hebt om in te slapen nog niet weten hoe ze hun kop dicht moeten houden, maar wat verder toch wel gezellig is

) waarna we meteen dingen gingen bezoeken in Aswan, zoals Philae eiland (eiland met tempel uit Ptolemaeische tijd (na Alexander de Grote, voor Cleopatra)), de Hoge Dam en Kitchener's Island (eiland veranderd in botanische tuin door een of andere Engelse Lord Kitchener).

Hiertussendoor kunnen we de boot gaan verkennen en in korte tijd nog even wat zwemmen in het zwembad op het zonnedek, waar ik door slaaptekort in slaap ben gevallen in mijn bikini met 35 graden zon op me en niemand had toen zoiets van 'hmm, waar zou Loes zijn? Toen ik haar voor het laatst zag lag ze te slapen op het dek, maar dat zal ze vast niet meer aan doen zijn... zal ik even gaan checken, stel je voor, dadelijk verbrand ze nog.... nee, daar is ze vast niet meer'. Dus wel, en toen men 2 uur later terugkwam omdat we moesten gaan, was ik dus hartstikke verbrand: mijn voeten, bovenbenen, bovenarmen (om een of andere rare reden verbranden mijn onderarmen en -benen niet), buik (met leuke handafdruk erbij), nek, gezicht etc: knalrood....

's Avonds voeren we aan in Aswan op weg naar Luxor, en waren we er inmiddels ook achtergekomen (nou ja, pap en mam wisten het vast al) dat we elke dag 3 keer aten op de boot, elke keer een uitgebreid buffet, dus dat was wel heel relaxt... minder relaxt was het geluid wat de motoren maakten als je probeerde te slapen, maar ach.... uiteindelijk was je er wel moe genoeg voor...

's Morgens waren we inmiddels aangekomen in Kom Ombo, een plaatsje waar meteen aan de Nijl de enige tempel in Egypte ligt die aan 2 goden is gewijd: Sobek (krokodillenhoofd-god) en Horus (valkenhoofd-god). Na een bezoek hieraan voeren we verder naar Edfu, waar we de tempel van Horus daar bezochten, maar die jammergenoeg niet zo dichtbij lag en dus moesten we met paardenkarretjes erheen (totaal onveilige dingen, moest je je goed vasthouden en we zaten al moeilijk met zn vijven in zo'n ding plus bestuurder), maar weer een ervaring erbij zullen we maar zeggen...

's Avonds gingen we de sluis door bij Edfu (het niveau van het water verschilde tussen beide kanten iets van 7 meter, dus moesten we een stuk omlaag, wat we jammer genoeg net tijdens het diner merkten...

).

's Morgens waren we alweer in Luxor aangekomen, aan de ene kant leuk, maar aan de andere kant zouden we nu niet meer varen, wat wel jammer was, want het was heerlijk om 's middags op het zonnedek te liggen met de zon erop (zo'n 35 graden elke dag) en dan wat wind vanaf de rivier, zodat het lekker is in plaats van belachelijk heet....

Eerst bezochten we toen de westelijke oever, dus de vallei der Koningen, de tempel van koningin Hatsjepsut, de Vallei der Koninginnen en de kolossen van Memnon, samen met het groepje Nederlanders waar we de hele reis vanaf Aswan al mee dingen bezocht hadden en natuurlijk onze trouwe gids Ayman 'yalla, yalla' Lofty

, waar ik later op de dag nog een interview mee heb gedaan, wat we voor school moesten doen met iemand die niet uit Cairo kwam (hij kwam uit Luxor).... (yalla betekent zoiets als 'schiet op, hup', wat hij zo vaak zei, dat iedereen het aan het einde van de week na kon en dus ook ging doen)

's Avonds bij het diner nog een verrassing van de kok, een taart met daarop 'Goodbye' en 'Tot Ziens' (heel veel Nederlanders op die boot)... de rest van de mensen die daar werkten waren allemaal ook heel aardig en behulpzaam, de schoonmakers maakten ook elke dag of meerdere keren per dag iets leuks van de handdoeken of lakens of dergelijke, dus uiteindelijk hebben we een krokodil, een aap (die aan het plafond hing), een lotusbloem en een mannetje, of in mijn geval een olifant (haha, mij vonden ze leuker, want ik sprak Arabisch

wat wel een beetje vervelend begon te worden, want je hoefde maar shukran (dankjewel) of ma'a salaama (tot ziens) te zeggen en ze hadden al zoiets van 'oh je spreekt Arabisch, wat leuk.... blah blah blah, natuurlijk leuk om een beetje te oefenen en mensen zijn echt nieuswgierig en aardig, maar het begint wel enigzins te vervelen na een tijd, vooral als ze je gaan vragen of je broer je man is enz (die schoonmakers op de boot waren een beetje praatgraag, zoals iedereen), ik bedoel ik weet dat hij ouder lijkt door zijn lengte van bijna 1,90 m, maar hij is 17, kom op zeg...) gekregen als leuke verrassing als je weer op je kamer kwam.

's Morgens nog de oostelijke oever bezocht, de Luxor tempelen de tempel van Karnak, de grootste tempel ter wereld (kennelijk), en daarna vanaf de boot naar het hotel in Luxor waar we nog een nacht zouden verblijven. De rest van de dag doorgebracht in de buurt van het zwembad, even de straat op met mijn moeder om wat rond te kijken en misschien wat te kopen, maar 5 minuten later alweer terug in het hotel om alle vervelende verkopers te vermijden, 's avonds lekker Italiaans (pizza) gegeten in het hotel en om 4 uur 's nachts weer 'heerlijk fris' opgestaan om naar het vliegveld te gaan. Rond half 8 waren we weer in Cairo en om 10 uur ging hun vlucht naar Amsterdam, dus het, once again, emotionele afscheid vond rond 9 uur plaats. Daarna naar huis gereden door een busje van het vliegveld en toen zat ik om half 10 alweer in mijn kamer. Klaarwakker natuurlijk, dus ik dacht laat ik maar beltegoed gaan halen om mijn moeder te bellen dat ik er weer ben, had ik er geen rekening mee gehouden dat de winkels niet zo vroeg open zijn en vooral niet op zaterdag.... en dan sta je daar om kwart voor 10 op straat: dan maar even boodschappen doen ofzo.... zit je om 12 uur al lang weer thuis, wordt je gesmst dat ze nu pas gaan vliegen, 2 uur te laat, omdat het mistig was in Amsterdam.... gewoon 2 keer vertraging gehad met hetzelfde vliegtuig....

De rest van het weekend maar heerlijk uitgerust van die jetlags die je oploopt als je 2 keer 's nachts vliegt en vandaag alweer naar school geweest, nadat we gisteren weer eens uit zijn geweest, waarbij ik al bijna dronken was van 2 flessen bier (toegegeven het zijn halve liter flessen, maar dan nog raak ik een beetje ontwend hier...) en vandaag ook weer naar de bios zijn geweest (My Mom's New Boyfriend met Antonio Banderas en Meg Ryan, leuke film, maar niet echt goed ofzo). Het komende weekend hebben we ook weer 4 dagen vrij, dus ga ik met Barbera en haar Nederlandse vriendin Sandra en daar weer een Egyptische vriend van, Mustafa, en nog een Belgisch meisje, Gwen, van het Instituut, naar Siwa, een kennelijk prachtige oase in West-Egypte.... en waarschijnlijkin een van de weekenden daarna nog met Ghilaan naar Alexandrie, waar ik ook nog heen moet, dus we krijgen het nog druk genoeg, met nog maar 14 officiele lesdagen te gaan....

Ik merkte vandaag in de les dat mijn Egyptisch er wel op vooruit is gegaan door het praten tijdens de vakantie, dus dat is wel goed, al had ik het eerste uur het idee dat mijn hoofd vol zat met watten ipv met hersenen, dus ga ik er nu ook maar mee stoppen en wat bijslapen.... duidelijk nodig

Foto's volgen later hopelijk nog, want de meeste zijn geknipt met de camera van mijn ouders, dus zij hebben ongeveer 900 foto's en ik 5 ofzo, dus moet ik hen eerst nog uit gaan leggen, hoe ze die online kunnen zetten, voor ik ze aan jullie kan laten zien...

Tot de volgende keer!

Kus Loes

Ps. voor iedereen die de Echo ontvangt, het regionale blad van Horst, hierin stond als het goed is vorige week een artikel over mijn avontuur in het buitenland

met foto's en al....

Ps. 2. De cheesy toeristische kaarten zijn of onderweg of al ontvangen....

Al-Azhar, Slumdog Millionaire en City Stars

Hoi iedereen!

Kayfa al-hal fi Hulandi? (hoe gaat het in Nederland?: dat is een hint by the way, om een berichtje achter te laten

)

Er is alweer een week voorbij gegaan sinds mijn laatste verhaal. Vandaag heerlijk van 9 tot 16 u op school gezeten, met maar 2 lessen en de rest tussenuren....

Het weer begint ook weer op te lopen... het schommelt steeds een beetje, dan weer achter in de twintig, dan weer vooraan, of zelfs onder de twintig, maar nu gaat het gelukkig weer richting de 30 graden

(al komt er vast nog wel een tijd dat we zouden willen dat het maar 20 graden was....)

Een lekker rustig weekend achter de rug: donderdagmiddag naar het Al-Azhar park, een van de weinige echte stukjes groen in Cairo. Daar gegeten in het restaurant en nog wat op het gras gelegen (met een beetje zon erop val je daar zo in slaap, wat we dan ook bijna gedaan hadden).

's Avonds weer gezellig met Ghilaan, Hafida en Esra naar de bios, deze keer naar Slumdog Millionaire, een geweldig goede film (maar goed dat we geen andere keus hadden anders hadden we hem gemist

)

De dag erna huiswerk gaan maken in de bibliotheek van het Instituut en daarna met Barbera, die ik daar tegenkwam, in de tuin van het Cairo Marriott Hotel wat gaan eten.... Hartstikke duur daar, maar wel relaxt (al was het er wel druk, omdat het weekend was) en lekker in de zon zitten...

Op zaterdag was het plan om weer naar City Stars te gaan, deze keer om fatsoenlijk te gaan winkelen, maar er moest ook nog huiswerk gedaan worden, dus zaterdag maar thuis gebleven.

Zondag hebben we op school taart gegeten en gezongen voor Jantine's verjaardag, die eigenlijk gisteren (31-03) pas was, maar die we zondag vierden. 's Avonds zijn we daarom ook nog (bijna) met z'n allen gaan eten in een goed restaurant in de buurt, wat heel gezellig was (het was de eerste keer dat we met zoveel mensen uit de klas bij elkaar waren buiten school om).

Maandag hadden we weer geen excursie, maar presentaties van enkele mensen die ervoor hadden gekozen om een presentatie te doen ipv het dagboek dat de rest heeft geschreven en van de mensen van het korte programma, die geen andere keuze hadden.

Gisteren toch maar tijd gemaakt om naar City Stars te gaan, deze keer m'n fototoestel mee om een beetje te kunnen laten zien hoe mooi het daar is.... Voor westerse standaarden valt het misschien wel mee (niet de grootte en hoe mooi het is, want het is groter en mooier dan vele Europese winkelcentra), maar na 2 maanden Egypte is het daar echt zo fijn glanzend en schoon allemaal

Vandaag gaan we echt buikdansen

, dus houd ik het kort, want ik moet zo weg...

Gisteren heb ik zoals jullie kunnen zien, nog wat foto's geupload van Inge, een klasgenoot, van de studiereis en van in de klas en in het restaurant, en nog wat eigen foto's van Al-Azhar en City Stars, en vandaag zet ik er nog een paar bij van het concert van vorige week...

Over 3 dagen komen mijn ouders en broertjes op bezoek... jeej!

Aan de ene kant heel raar waarschijnlijk om ze hier in Egypte te zien, aan de andere kant natuurlijk heel leuk...

Nou ik ga ervandoor, de groetjes aan iedereen!

Kus Loes

Ps. Fleur proficiat met je verjaardag!

Ps.2. We zijn weer niet gaan buikdansen: toen we daar om 7 uur waren, zeiden ze dat de tijden veranderd waren en dat het pas om half 9 zou beginnen... daar hadden we geen zin in, dus zijn we maar weer even naar de Khan gegaan.... op dat soort momenten houd ik heel erg veel van de Egyptische prijzen (eigenlijk altijd wel, maar ja

nu nog wat meer), want ik ben zojuist thuisgekomen met 11 armbanden en 7 paar oorbellen voor 67 pond, wat dus neerkomt op zo'n 9,5 euro dus een tip: als je moeite hebt met kiezen, ga naar Egypte: hier hoef je niet te kiezen, want het is goedkoop genoeg om het allebei te kopen

Nancy, Sherin en Revolutionary Road

Salaam il-asdiqi w-il-'eela (Hoi vrienden en familie),

Alles goed in Nederland? Regent het nog lekker veel? (mhuahaha *evil lach*

het is altijd leuk om te zien, die rij zonnetjes naast Cairo en die rij regenbuitjes naastDen Haag(het kent Leiden niet) en Helmond (de dichtstbijzijnde plaats die het programma kon vinden, geen gezeur, dat zat erin!, tenzij Heerlen dichterbij is, maar dat denk ik niet...)

Anyway, hier heeft het ook voor het eerst geregend (dat ik heb gemerkt in ieder geval, er is mij verteld dat het al eens eerder heeft geregend, maar dat kan nooit veel zijn geweest, want het is compleet aan mij voorbijgegaan en het was overdag...): een paar druppels, maar het was beslist regen... het weer is verder ook een beetje vaag, want het is meestal wel warm enzo (20-25 graden) maar gisteren was het echt ijskoud in de schaduw als het waaide en weer heet in de zon, dus die verwachte tropische temperaturen laten nog wat langer op zich wachten...

Deze week geen interessante excursie gepland, maar een korte lezing en een rollenspel. De lezing ging over humanitaire rechten en werd gegeven door iemand die even kwam uitleggen dat Egypte niet zo'n democratisch land was en dat er vele duizenden mensen onschuldig in de gevangenis door meninguiting (soms gewoon op een blog ofzo, niks belangrijks, niet eens een echte eigen mening) en dan jaren worden vastgehouden voor niks... redelijk deprimerend verhaal, maar de andere spreker was van een of andere nationale raad en ook een advocaat, maar hij werkt dus voor de regering en gaf wel toe dat niet alles in orde is, maar verder gingen ze soms best wel tegen elkaar in... interessant om te zien en te horen

Het rollenspel was lichtelijke onzin, wat niet te maken had met het serieuze onderwerp van FGM (Female Genital Mutilation oftewel vrouwenbesnijdenis) en de dood van een meisje en de rechtzaak daarna, maar met de uitvoering.... zoals gewoonlijk op zulke dagen komt met geluk maar 50% van de mensen opdagen en heeft nauwelijks iemand zich voorbereid om echt goed zijn rol te kunnen spelen.... dan worden er 2 persconferenties gehouden en tussendoor, in karakter, wat gepraat.... dat moet makkelijk lukken.... niet dus, niemand weet wie wie is dus je huppelt maar een beetje doelloos rond, als je eindelijk iemand vindt, waarmee het logisch is om in karakter te praten (ik was Chief Communicatie UNICEF Egypte, spannend

) is het alweer tijd voor de persconferentie, die leuk is om naar te luisteren (want niet iedereen moest daarvoor zitten, je moet ook publiek hebben), maar niet echt zinnig is... uiteindelijk maar een persbericht uitgegeven als chief communicatie zijnde en het was wel weer goed...

Donderdag weer niet naar museum, door een onvoorzien bezoekje dat Ghilaan aan haar tante moest maken (de familie van haar vader woont hier), dus dan maar iets anders: 's avonds zijn we gezellig met zn vieren naar de bios geweest (Revolutionary Road is echt een zielige film, maar wel goed

en maar lichtelijk gecensureerd voor de onschuldige Egyptische oogjes) en van te voren nog wat gegeten en gewinkeld in het aangrenzende winkelcentrum en na de film nog naar Moski en Khan al-Khalili geweest winkelen tot zo'n 12 uur (ja hier kan dat allemaal, de meeste winkels gaaniets later open, maar blijven dan ook tot 10-12 uur, sommige winkelcentra zelfs langer, open.... shopaholics, this way )

Zondag ging bijna de hele klas naar een concert, op een paar mensen na, al zijn we niet met zn allen samen gegaan... ik ben met 2 anderen gegaan (Ghilaan en Hafida) en 2 van Ghilaan's neven, omdat een daarvan een auto heeft en het een uur rijden was naar 6 Oktober Stad (suburb)

, nadat we eerst de stad door moesten om een kaartje te vinden (eigenlijk verkochten ze die bij alle Radio Shacks (elektronica/media winkel), dus wij naar de dichtstbijzijnde, die een straat verderop ligt van mijn appartement, blijkt dat ze ze alleen nog maar in Mohandiseen hebben, een kwartier zoeken met de taxi van hier.... grrr.... Radio Shacks zijn echt overal, dus dat was een beetje dom, maar gelukkig hadden ze ze wel nog, dus jeej!).

Nancy, een bekende Libanese zangeres, die of zwanger was (waarschijnlijk) of een hele onflatteuze blouse aan had, gaf het concert, samen met Sherin, een Egyptische zangeres. Allebei Arabische muziek, wat op zich niet verkeerd is (Sherin was beter, maar zong later na teveel ballads ipv leuke dansmuziek), maar om te dansen is het niet zo geweldig, want er zijn niet zoveel verschillende moves hierop te bedenken, dus uiteindelijk vond ik het voorprogramma het leukst, een DJ die westerse dansmuziek draaide (toen viel ik ook nog niet in slaap, dus dat kan ook een reden zijn geweest.... het lag niet aan de muziek, ik had nauwelijks geslapen de dag ervoor). Toen het om 1 uur afgelopen was nog even van iedereen foto's maken (die volgen later, want ik had mn fototoestel niet mee, dus ik moet ze aan Ghilaan vragen) en rond half 3 waren we weer terug en heb ik per ongeluk de bawaab wakker gemaakt, omdat ik dacht dat de deur op slot zat, wat niet zo was,maar daar kwam ik pas achter toen hij al van zn bankje was opgesprongen en bij de deur stond.... oeps

Het paupergymzaaltje is weer van de baan en in plaats daarvan gaan we buikdansen

een aantal mensen van Amsterdam doen dit ookal en maar voor 35 pond per les van anderhalf uur, dus best goedkoop. Dit gaan Ghilaan en ik dus zometeen uitproberen, wat de reden is dat ik nu aan een heerlijk vroeg diner (en niet te vergeten goedkoop: 4 pond, wat ongeveer 55 cent is) van 2 broodjes ta'amiyya (falafel in Egyptisch) en1 broodje batatis (ja patat in een broodje, want ze stoppen hier alles in een broodje en met salade erbij is het allemaal heerlijk en gezond)..... en terwijl ik dit typ wordt ik opgebeld dat Hafida heel erg zin heeft om te winkelen in City Stars (het een na grootse winkelcentrum van het Midden-Oosten, op eentje in Dubai na, aan de rand van Cairo) en Ghilaan ook wel en dat ze nu dus niet meer weet wat te doen en mij vraagt wat ik wil.... aangezien ik er nog niet ben geweest wil ik er natuurlijk naar toe (alleen al om het te zien, het is naar ik heb gehoord echt schitterend) en hebben we net afgesproken om dan maar volgende week te gaan buikdansenen nu te gaan winkelen!

Ik ben er net weer aan herinnerd dat niet alle mensen in Cairo vervelend zijn.... ik vind het makkelijk te negeren (sommige anderen hebben daar wat meer moeite mee) maar soms denk je echt 'stel idioten bij elkaar'.... de Egyptische/Caireense manier om iemands aandacht te trekken is namelijk om te hissen; een soort van pssst, maar dan meer hisserig.... ik heb dus onderhand geleerd om dat meestal te negeren, omdat de meeste mensen dan iets van je willen (vervelende aandacht of dat je iets koopt ofzo), maar toen ik net mijn haarband verloor die uit mijn tas was gevallen, net voordat ik een drukke straat overstak, werd door 3 mensen mijn aandacht getrokken: iemand achter mij begonnen te hissen, een politieagent riep me na, en iemand anders had hem opgeraapd en kwam er mee aanrennen.... en ik liep eerst, tot ik omkeek en die man zag rennen, op mn gemakje door.... blijkt dat sommige mensen heel lief proberen te zijn door te hissen

De meeste mensen zijn wel lief hoor, je bent alleen een bezienswaardigheid en daar kun je beter zo snel mogelijk aan wennen, want je blijft het toch.... ze zijn gewoon nieuwsgierig en jammer genoeg uiten sommigen dat in een iets vevelendere manier dan Europeanen dat doen...

Dat was het wel weer, als ik nog foto's op kan duikelen, komen ze nog wel en anders niet....

(niet dat ik er uberhaupt nog plaats voor heb, ik kan nog maar 18 foto's op deze site zetten, voordat ik ervoor moet gaan betalen, dus of ik moet er een aantal af gaan halen of een andere site ervoor zoeken.... we zien het wel)

Kus Loeza (een aantal van mijn klasgenoten is redelijk volhardend in het mij aanspreken met deze naam en ik ben er ook naar gaan luisteren; men heeft zelfs geprobeerd een leraar ervan de overtuigen, die toen ging twijfelen, nadat hij al honderden keren mijn naam had opgelezen..... het betekent als het goed is amandel, dus het is niet zo erg

)

Ps. Gijs alvast proficiat met je verjaardag!!

Ps.2. als ik iemand anders vergeet, sorry.... (maar ik dacht niet dat ik andere mensen kende die nu jarig waren)

Ps.3. geen gezeur over de aanhef, tenzij je je niet aangesproken voelt met 'vriend' of 'familie'

Walla haaga, bass waagib kitiir.... :(

(niets, dan veel huiswerk...)

Hoi lieve lezers! (ik heb mn lesje geleerd, de vorige keer meer commentaar op de aanhef en de lengte van het verhaal dan wat anders, dus dat onderscheid gaan we niet meer maken

)

Zoals de titel al zegt, afgelopen week vrij weinig gedaan op de hopen huiswerk na...

Wel een soort van sportclub gevonden, te pauper voor woorden, maar wel goedkoop

: ik ben er alleen nog niet geweest om te gaan sporten, alleen een keer om te kijken, omdat ze een fitnesszaaltje hebben, waar op zondag, dinsdag en donderdag alleen vrouwen mogen komen (wat best relaxt is, kun je aantrekken wat je wilt), maar tot nu toe op die dagen nog geen tijd gehad om te gaan (niet als anderen ook tijd hadden in ieder geval)

Afgelopen weekend stond eigenlijk een bezoek aan het Egyptisch Museum op de planning, maar dat werd op het laatste moment verschoven naar komende donderdag in verband met huiswerk (wat anders?), dus volgende keer daarover meer...

In het weekend echt niks gedaan, op huiswerk na en veel bijslapen

Afgelopen donderdag ook het 1e interview ingeleverd (in totaal moeten we 2 interviews doen, 1 met iemand die Caireens spreekt en 1 met iemand met een ander Egyptisch dialect, om die daarna te kunnen vergelijken): Jesper, Willy en Bregje (klasgenoten uit Leiden) hadden Jesper's huisgenoot Muhammad geinterviewd, waarna ieder een deel van de rest van de opdracht deed: in het Arabisch uitschrijven, transcriptie (in het Latijns schrift, mijn deel) en de vertaling van 3 van de minstens 10 minuten....

Vandaag hadden we weer een excursie, waarvoor we 3 keuzes hadden:

- Brooke Hospital for Animals

-Enkele restauratieprojecten in Islamic Cairo

-Zabbaleen (vuilniswijk waar het vuilnis heen gaat, waarna het gerecycled wordt door de mensen die er wonen)

Ik heb gekozen voor Brooke Hospital, ten eerste omdat het me heel erg leuk leek om een project te zien waar ze iets doen voor alle arme dieren in deze stad, ten tweede omdat de andere keuzes of saai of smerig leken

Vanmorgen gingen wedus naar het ziekenhuis voor paarden en ezels. Aldaar kregen we een rondleiding van de PR-persoon die heel goed Engels sprak (jeej!) langs de boxen van de paarden (er waren er iets van 10-15 op dat moment, ongeveer 10 binnen in een boxen nog enkele buiten), en daarna naar de boxen van de ezels, waar er een paar los rondliepen met nog wat paarden erbij. Er werd uitgelegd dat zij daar gratis voor de paarden en ezels zorgen die daar gebracht worden (goed doel vanuit Engeland, met ook veel donateuren uit Nederland), en dat ze zolang mogen blijven als de eigenaar wil (meestal niet zo lang, omdat deze dieren vaak de enige bron van inkomsten zijn voor hun eigenaren) of tot ze genezen zijn...de meeste paarden en ezels die daar komen zijn gewond door een (auto)ongeluk of door de slechte omstandigheden waarin ze werken... daarom wordt er niet alleen voor gezorgd, maar wordt de eigenaren ook geleerd hoe ze met de dieren om moeten gaan, wat beter voor de dieren is, maar ook voor de eigenaren, omdat ze dan productiever zijn...

Een deel van de paarden die binnen stonden hadden nog hele enge wonden, zoals een heel stuk vlees uit de borst (tussen de voorbenen) door een auto-ongeluk, of een gapende wond door een operatie aan een abces, of brandwonden, of wonden van zweepslagen en velen vertonen tekenen van de ijzeren tuigen of slechte zadels, maar ze waren natuurlijk allemaal wel blij met de suikerklontjes die wij hadden meegenomen

en gelukkig wordt er daar wel hartstikke goed voor ze gezorgd...

We zagen ook de operatiekamer, waar werd uitgelegd dat er nooit operaties worden uitgevoerd van langer dan 15 minuten, omdat de anesthesie niet langer duurt, en dat ze maandelijks ongeveer 20 tot 25 dieren moeten laten inslapen (van de 100-120 die ze elke maand binnen krijgen), nadat ze nog enkele dagen hebben kunnen genieten van het leven: rust, genoeg eten en drinken en vrijheid van tuigen....

De meeste dieren die behandeld worden door de artsen van het ziekenhuis, komen niet naar het ziekenhuis, maar worden ter plekke behandeld door de mobiele teams die er elke dag op uit trekken, op zoek naar gewonde dieren...

Al met al een indrukwekkende rondleiding (afgesloten met een stukje in het gastenboek schrijven, na het bekijken van de handtekeningen van PrinsCharles en Camilla, die er enkele jaren geleden waren geweest

), die binnenkort gevolgd gaat worden door een vervolgbezoek, waarbij we een dagje mee mogen gaan met zo'n mobiel team en hun werk in praktijk mogen aanschouwen... (want we waren toch maar met 8 mensen daarnaartoe, dus dat zou makkelijk te regelen zijn, voor eind april, begin mei een keer... )

Net kwamen we toevallig ook nog een filmset tegen: op weg naar huis, hadden ze gewoon midden op straat een camera opgebouwd met een gigantische lamp erbij en een gigantische crew (of gewoon een hoop toeschouwers, niet zo heel duidelijk

), waar we dus nog even hebben staan kijken.... het duurde echt eeuwen voordat ze een take hadden gedaan, omdat ze hier niet doen aan straten afsluiten, zelfs niet om een film op te nemen, dus om de take moest het verkeer weer even langs gelaten worden...en zo'n interessante scene was het nou ook weer niet, want de acteur heeft in totaal 3 keer een stukje gerend in het half uur dat we hebben staan kijken... maar het was voor een keer kijken wel leuk (of de acteur ook echt bekend was zijn we niet achter gekomen )

Aangezien ik gisteren na school absoluut geen zin meer had in huiswerk (en het gelukkig ook niet had voor vandaag) ben ik eerst nog maar wat gaan drinken in Wust al-Balad (Downtown) met mijn nieuwe huisgenoot Frank (Brits), die hier net voor de studietrip kwam wonen, die een hele leuke 'ahwa (koffiehuis) wist, wat ook resulteerde in mijn eerste busritje hier (met een openbare bus dan)... gelukkig was het niet druk en konden we gewoon zitten, maar het is echt een gedoe... je vraagt gewoon bij een random bus of deze toevallig naar je bestemming gaat, dan stap je in, ga je zitten en geef je je geld naar voren door (je zult maar vooraan zitten, dan heb je het druk

) en krijg je een bonnetje terug... als je bij je bestemming komt, moet je hopen dat hij toevallig moet afremmen ofzo dat je er makkelijk af kunt springen, want stoppen doet hij sowieso niet... gelukkig konden wij in een bocht afstappen/afspringen

Hij vertelde ook nog dat hij elke dinsdag gaat voetballen bij de Britse ambassade en dat er soms ook meisjes meededen, dus hij gaat nog even voor me navragen hoe dat precies zit en dan kan ik hier misschien zelfs weer gaan voetballen

Daarna had ik nog steeds geen zin in huiswerk en heb ik maar wat geSOGt (Studie Ontwijkend Gedrag vertoond

) en een, naar mijn mening , leuke collage van foto's van een jaar Caduta Massi gemaakt met een groot deel van de activiteiten van vorig jaar vertegenwoordigd en dus nog wat leuke herinneringen opgehaald tussendoor (duidelijk als je de foto ziet )

Oke, ikdacht dat ik deze keer niet zoveel te vertellen had en jullie dus zou verrassen met een kort verhaaltje, maar ja... pech gehad

(wel maar een paar foto's...)

Nu moet ik wel huiswerk gaan maken, dus tot de volgende blog maar weer!

Kus Loes

Ps. zoals jullie voortaan in mijn profiel kunnen zien, waar het wordt bijgehouden, zit ik al op 40%!!! dus nog maar 75 dagen te gaan....